2009 hressleiki par excelance!

Gríðarlegur nýárshressleiki hefur einkennt þennan toppfimm meðlim í dag. Er þá ekki tilvalið að skella inn nokkrum hressleikadæmum?

Numero uno er: Coconut Records

Þekkið þið eitthvað svona fólk sem virðist hafa fengið 5faldan skammt af hæfileikum? Svona fólk sem er ógó pógó klárt, kann að semja fáranlega góða tónlist, flytja hana, leika, teikna og er samt með svona 17 hæfileika í viðbót? Jason Schwartzman virðist vera einn af þessum dúddum. Hann kann ekki 'bara' að gera góðar myndir heldur virðist hann líka kunna að semja tónlist...og flytja hana. OK OK, hann var memm í að semja óþolandi theme songið í The O.C. Sólódótið hans sem Coconut Records hinsvegar er kannski langt því frá frumlegast í heimigeimi en hresst er það og hreinasta æði pæði. Merkilegt! All that talent pakkað saman í einn pínuponsulítinn dúdda.

Anywho, önnur plata svartmannsins, Davy, kemur út núna í janúar...skibbísens fyrir því! Fyrri platan var kannski pínu mistæk en inn á milli eru most awesome lög. Reynið t.d. að hlusta á Nighttiming án þess að langa til að dilla af ykkur rassinn! Afhverju er Nighttiming ekki allstaðar spilað þar sem fólk á að hrista rassa? Tjah, maður spyr sig.

Coconut Records - Nighttiming
Coconut Records - Microphone
Coconut Records - Mama Hvað er betra en bara Jason Schwartzman að syngja? Jú, þegar Zooey Deschanel syngur með honum!

Svo finnst Kristínu söngur Jasonsins líka minna sig svolítið á Kevin Barnes og ég er bara ekki frá því að það sé rétt hjá henni! Það er aldrei ókostur ;)

Numero dos: Bear Cat

Ef þú ert nýsjálenskur, elskar pöndur og Ramones og Ronettes þá stofnarðu apparently hljómsveit og syngur bara lög um pöndur. Hljómar fullkomlega rökrétt, ekki satt? Þetta er allavega hressleikinn uppmálaður og fyllilega viðeigandi á degi sem þessum!

Bear Cat - Red Panda Blues



Og síðast, en alls ekki síst: Hercules and Love Affair

Já, ok, ég er ekki fyrst til að dásama Hercules and Love Affair en hey, þetta er bara svo yfirmáta hresst og dansvænt...úff púff! Og hverjum dettur líka í hug að fá Antony Hegarty til að syngja inn á 'disco' lag? Tjah...

Hercules and Love Affair - Hercules' Theme
Hercules and Love Affair - Blind

Topp 5 Party Shuffle Spectacular - Kristín Gróa

Það erfiða við þennan shuffle lista var að meirihluti laganna sem kom upp var bara eitthvað dót sem ég hafði aldrei hlustað á (Santana, Elvis Costello og Yes eru góð dæmi). Lærdómurinn sem ég get dregið af því er að ég á allt of mikið af tónlist og ætti annað hvort að drattast til að hlusta á hana eða rýma til fyrir einhverju sem ég hlusta virkilega á. Ég fann samt þessa fimm laga syrpu sem mér fannst ég geta tjáð mig um:


Hercules & Love Affair - Athene af Hercules & Love Affair

Úff þetta lag er svo svakalega slick. Hercules & Love Affair minna mig á Óla vin minn því ekki nóg með að hann sé slick þá fann ég fyrir hann eitthvað edit af Blind sem hann hafði verið að leita að í margar vikur. Hann varð svo ofsaglaður að ég held ég hafi bara aldrei glatt nokkurn mann svona svakalega áður!


Echo & The Bunnymen - My White Devil [Alternate Version] af Porcupine

Jakob góðvinur minn gaf mér Porcupine í afmælisgjöf fyrir nokkrum árum síðan ásamt hinni frábæru Standards með Tortoise. Ég var alltaf við það að demba mér af alvöru út í kanínumennina, var búin að melta best of plötuna ágætlega og hafði nýlega fjárfest í Ocean Rain en þessi plata fór alveg með mig. Ótrúlega flott og þetta lag finnst mér eitt af hápunktunum. Þetta er reyndar alternate version en það er ekkert verra.


The White Stripes - I Fought Piranhas af The White Stripes

Hrár blús af fyrstu plötu "systkinanna". Kannski ekki eitt af þeirra sterkustu lögum en engu að síður er það frekar töff. Það er kannski ekki að marka mig því þetta er Jack White og hann tekur gítarsóló og það þarf ekki mikið meira til að gleðja mig.


Four Tet - You Were There With Me af Everything Ecstatic

Þetta er nú óttalegt gutl. Sorrí en ég á dálítið erfitt með Four Tet þó ég eigi reyndar þessa plötu. Hún er í heildina alveg ágæt og ég fíla alveg sumt þó þetta sé ekki mín tegund af tónlist. Þetta síðasta lag plötunnar finnst mér samt alveg ógeðslega leiðinlegt og boring því það geeeriiiiist baaaaraaaa eeeekkeeeert. GOD! Ég mæli ekkert sérstaklega með því að þið hlustið á þetta lag því það eru sex mínútur af lífi ykkar sem þið fáið ekki aftur.


Genesis - Invisible Touch af Invisible Touch

Ég hef aldrei hlustað neitt á Genesis þó ég sé með heilar sjö plötur með þeim í tónlistarsafninu. Bróðir minn var aftur á móti alveg svakalegur Genesis (og Yes) aðdáandi þegar hann var yngri svo þetta kemur allt frá honum. Hans tónlistarsmekkur er alveg frábær svo ég trúi nú varla öðru en að það sé eitthvað varið í þetta og er þess vegna alltaf á leiðinni að tékka á þeim.

Vandamálið við þetta tiltekna lag er að það er frá hallæristímabilinu eftir að Peter Gabriel var löngu farinn og hljómsveitin var farin að þróast út í eitthvað allt annað en hún var upphaflega. Ég verð samt að viðurkenna að þegar ég hlusta á það núna þá finnst mér það alveg fáránlega skemmtilegt. Þetta er svo geðveikt hallærislegt en samt svo catchy að ég get ekki annað en dillað mér. Er ég endanlega búin að má út línuna sem skilur að töff og vandræðalega tónlist? Hjálp!