Showing posts with label glastonbury 2007. Show all posts
Showing posts with label glastonbury 2007. Show all posts

Tuesday, June 19, 2007

K'naan


Á morgun leggjum við í leiðangurinn mikla svo það er ekki seinna vænna en að henda inn síðustu Glastonbury færslunni minni. Ég ætla að halda mig í grennd við heimstónlistina (mikið þoli ég ekki þetta hugtak samt!) en ekki alveg eins ýkt og í gær þó.

Rapparinn K'naan fæddist í Mogadishu í Sómalíu og ef það gerir manni ekki lífið erfitt þá veit ég ekki hvað. Þegar hann var 13 ára þá flúði hann land ásamt fjölskyldu sinni og settist að í Kanada. Afi hans var víst eitt fremsta ljóðskáld Sómala og K'naan er sjálfur ýmist nefndur ljóðskáld eða rappari. Hann hefur gefið út eina plötu sem heitir The Dusty Foot Philosopher þar sem hann rappar á ensku en það er ekki rapp eins og er spilað á MTV heldur er sándið dálítið afrískt. Mér finnst þetta allavega alveg massakúl (hehemm). K'naan spilar á Jazz World sviðinu á Glastonbury á laugardagseftirmiðdag.

K'naan - In The Beginning
K'naan - I Was Stabbed By Satan

Monday, June 18, 2007

Lofar góðu...

Spurning hvort okkur verður bara að ósk okkar? :)

EDIT: Linkee Link

Heimstónlist?

Þó Bretar elski indírokkið sitt þá eru fjölmörg bönd á Glastonbury sem falla engan veginn undir þann flokk. Þar á meðal eru tvær frekar sérstakar hljómsveitir sem heita Adjágas og Tinariwen.



Adjágas er dúó sem samanstendur af norskum Sömum sem flytja hefðbundið Sama "joik" (bear with me here) í nýjum búningi. Þetta er frekar sérstök tónlist en um leið mjög hugljúf og róleg. Ég hef allavega aldrei heyrt neitt þessu líkt. Þau eiga að opna dagskrána á pýramídasviðinu á föstudag en það vill einmitt svo skemmtilega til að það áttu þau líka að gera á síðustu hátið. Þá skall hins vegar á svo skelfilegt veður á aðfararnótt föstudags (yfirleitt talað um það sem "a terrential downpour of biblical proportions" og já ég var á svæðinu til að upplifa það!) svo það var allt rafmagnslaust og þau gátu ekki spilað. Við skulum vona þeirra og okkar vegna að það endurtaki sig ekki núna.

Adjágas - Siivu



Tinariwen eru ellefu manna sveit af Tuareg ættbálknum sem eru í raun uppreisnarmenn og syngja aðallega um baráttu síns fólks fyrir sjálfstæði frá Malí. Ég heyrði fyrst í þeim á Robert Plant tónleikunum í Laugardagshöll en þar spilaði kallinn Amassakoul plötuna þeirra fyrir tónleikana. Þá vissi ég ekkert hvað þetta var en fannst það samt rosa töff. Það var svo ekki fyrr en seinna þegar ég las um hljómsveitina og þessa plötu að ég lagði tvo og tvo saman og tékkaði betur á þeim. Platan þeirra Aman Iman kom út í mars síðastliðnum og meðfylgjandi lag er einmitt af þeirri plötu.

Tinariwen - Matadjem Yinmexan

The New Pornographers

Viggeh! - toppfimmafostudegi.blogspot.com says:
vá, hvað ég fattaði ekki að new pornographers séu að spila á glastó
Kristín Gróa says:
hehe júbb
krissan...5 dagar!?! says:
við erum búin að sjá new pornographers!
Kristín Gróa says:
ég hef ekkert séð þau!
Kristín Gróa says:
eða hvað? hef ég séð þau?
Kristín Gróa says:
mig rekur ekki minni til þess allavega
Kristín Gróa says:
ég held ég hefði munað það.. þau eru svo rauðhærð!


Ég er með svo ótrúlega fallegt og skemmtilegt fólk á MSN hjá mér og tileinka ég þeim þessari færslu.

The New Pornographers eru að spila á Glastonbury í ár og eru að fara að koma út með nýja plötu. Platan heitir Challengers og kemur hún út 21. ágúst. Ég er aðeins búinn að heyra af henni(m.a. hjá Agli Harðar) og ég held að hún gæti bara alveg verið hin fínasta afurð þessa góðu kanadísku krakka.

Ég hef því miður ekki hlustað eins mikið á The New Pornographers eins og ég ætti að gera. Ég komst nokkuð vel inn í Twin Cinema og finnst hún vera alveg þrusugott stykki en fór aldrei meira ofan í saumana, t.d. á eldri plötunum sem ku vera alveg jafn frambærileg, ef ekki frambærilegri en tvíburakvikmyndahúsið.

Ég læt hér fylgja með nokkur lög af nýju plötunni og eitt gamalt og gott af Twin Cinema. Það lag heitir Jessica Numbers og ef að þér, lesandi kær, vinnið við hefðbundið skrifstofustarf þá hef ég áskorun handa yður. Settu þetta lag og reyndu að halda fótunum kyrrum. Það þykir mér áreynsla hin mesta og að öllu leyti óyfirstíganlegt verkefni.

The New Pornographers - Jessica Numbers

og af Challengers:

The New Pornographers - Myriad Harbour (tjekkaðu á þessu lagi alveg til enda)
The New Pornographers - All the Things That Go to Make Heaven and Earth

Friday, June 15, 2007

Topp 5 spennandi Glastó moments - Erla Þóra

Þetta er búið að vera erfitt. Erfitt I say! Heil 8 klukkutíma næturvakt dugði varla til að koma með niðurstöðu... but here it goes!

5. The Who - Baba O'Reilly
Uhhmm... þetta eru The Who. Need I say more?
4. Puppini Sisters - In The Mood
Þessar skvísur minna mig bara svoooooo mikið á síðasta sumar í London. Hlustaði á þær alveg í tætlur í hitabylgju dauðans. Vil endurlifa þau móments, tjúttandi og syngjandi með, helst í kjól og jafnvel með flotta 50's greiðslu frá hárgreiðslustofunni í Lost Vagueness ;) Super!
3. Modest Mouse - Tiny Cities Made Of Ashes
Hef nú "nokkrum sinnum" heyrt Krissu og Kristínu minnast á það þegar þær sáu Modest Mouse ;) Ég vil fá að upplifa það sama takk fyrir!
2. Arcade Fire - Rebellion (Lies)
Allt of erfitt að velja lag. Get ekki beðið eftir að sjá bara the whole set. Er reyndar ekki búin að vera nógu dugleg að hlusta á Neon Bible en ég hef samt litlar áhyggjur af því, held að þetta verði alveg bara frábært!
1. Gogol Bordello - When The Trickster Starts-A-Pokin (Bordello Kind of Guy)
Stundum er bara svo gaman að uppgötva eitthvað nýtt. Mest ný-ný-nýbúin að uppgötva þessa snilld! Búin að vera með Start Wearing Purple á heilanum stanslaust í svona viku núna, farin ósjálfrátt að klæða mig í fjólublá föt og allt. Ég ætla allavega að stíga trylltan dans, hoppandi og skoppandi eins og crazy person þegar þau spila :) Ohhhh það verður svo gaman.

Svo þarf nú varla að taka það fram að ég heimta að fá Libertines-reunion á sviði. Mundi klárlega setja það í fyrsta sæti ef það væri staðfest!

Annars eru bara 5 dagar í að við sitjum í sólinni (já það verður sól!!) á Glastó :) Újé.

Topp 5 Glasto moments - Krissa

Úff, velja 5 sem ég hlakka mest til að sjá? Það verður svo hrikalega margt í boði að ég enda örugglega á að hanga inni í tjaldi alla daga bara til að þurfa ekki að velja! Með line-up sem samanstendur af öllu frá Billy Bragg yfir í Chumbawamba acoustic, Mr Bojangles' Moustache yfir í Cous Cous Torture Company og The Soundscarriers yfir í The Huckleberries!?! Hver getur valið?

En að öllu gríni slepptu, þegar maður lendir í því 'lúxusvandamáli' að vera staddur í besta hugsanlega félagsskap á festivali þar sem maður byrjar á að horfa á Arcade Fire og ræður svo hvort maður fer og sér Arctic Monkeys, Björk, Hot Chip, Damien Rice eða Four Tet strax á eftir er lífið bara svo gott að ég held að málið sé að stressa sig ekkert á neinu heldur njóta þess að vera á Glastonbury, hitta fullt af skemmtilegu fólki, dansa á silent disco, horfa á mynd á Cinema Field, fá mér grænmetismorgunmat í Green Fields, hanga í Stone Circle, fara í casino í Lost Vagueness, gifta sig í the Chapel of Love&Loathing, dansa af sér rassinn við Chemical Brothers!!! og sjá og heyra helling af góðri tónlist...t.d. þetta:

5. Trabant
Þegar dagskráin á stóru sviðunum og tjöldunum klárast á laugardagskvöldið hlakka ég ofboðslega til að rölta í Lost Vagueness, fara í gamlan Oxfam kjól, hlæja að strákunum í gömlum smókingum með pípuhatta og fara svo í casinoið og dansa af okkur rassinn innan um allt svita- og glimmercoveraða fólkið sem þar hangir...klárlega besta venue sem til er fyrir Trabant!

4. Gogol Bordello - Start Wearing Purple
Hlakka óneitanlega til að fara með hópnum á Gogol Bordello. Stutt upphitun var tekin á Freyjugötunni um síðustu helgi og efast ég ekki um að trampið, hoe-downið, kjánadansinn og lætin verða enn skemmtilegri þegar við hlustum á þá live!

3. Modest Mouse - Tiny Cities Made of Ashes
Við Kristín sáum Modest Mouse sumarið 2004 og það var gaaaman! Ég bjóst svo innilega ekki við að þeir yrðu jafn góðir live og þeir eru. Þ.a.l. hlakka ég ekkert smá til að sjá þá aftur núna...rafmagnskontrabassi and all! :)

2. Beirut - Postcards from Italy
Jebus ég vil svo ekkert vera að rifja upp hversu oft ég er búin að renna Gulag Orkestar í gegn. Að fá að sjá Postcards from Italy live á litlu útisviði síðasta kvöldið akkurat þegar það er að verða dimmt og allir eru að njóta þess eins mikið og hægt er að vera á Glasto áður en þeir neyðast til að fara heim verður klárlega einn af hápunktum helgarinnar!

1. Arcade Fire - Rebellion (Lies)
Úff! Mig er búið að langa að sjá Arcade Fire síðan ég heyrði Funeral fyrst. Í hvert skipti sem ég heyri eitthvað frá þeim magnast sú löngun, svo ekki sé talað um hvert skipti sem ég sé eitthvað af þeim live!
Það sem ég hef séð af þeim bendir bara til þess að þau séu, hvert og eitt einasta, búin til til að vera á sviði! Orkan, gleðin og brjálæðið er bara yndi. Mig grunar að þetta verði tónleikarnir sem ég eigi eftir að vera óþolandi þegar ég tala um eftir að ég kem heim..."vá, þetta var bara svooo gaman og skemmtilegt og fyndið og rosalegt og, bara, VÁ!
Svo er Glastohópurinn okkar líka hópurINN til að sjá Arcade Fire með!


Svo má alltaf láta sig dreyma um að Pete og Carl taki The Good Old Days einhvers staðar saman. Úff, það myndi bara fullkomna helgina!!! Að geta sungið hástöfum með Good Old Days með Kristínu minni, Erlu minni og tilvonandi eiginmanninum, á Glastonbury, með bæði Pete og Carl á sviði fyrir framan sig?!? Úff! Ef það gerist ekki verðum við bara að vona að við sjáum Pete á röltinu eins og síðast - þá pikka ég í hann og bið hann með fallegasta brosinu mínu um a capella flutning! :D

Topp 5 mest spennandi Glastó moment - Kristín Gróa



5. The Chemical Brothers - Hey Boy Hey Girl / The Who - My Generation

Það er mega conflict í gangi á sunnudagskvöldinu því þar rekast á The Who og The Chemical Brothers. Ég get bara ekki ákveðið hvort mig langar meira að sjá því ég býst ekki við öðru en að báðir tónleikarnir verði mjög góðir. Ég held að Chemical Brothers settið verði algjör killer og þó ég sé ekki þekkt fyrir að dansa mikið þá myndi ég sko dansa við þá. Aftur á móti er þetta örugglega eini sénsinn sem ég hef til að sjá Who og að sjá þá spila My Generation á stóru túni með fleiri þúsund Bretum á lokakvöldi Glastonbury er væntanlega eins gott og það getur orðið. Já það er úr vöndu að ráða.

4. Beirut - Postcards From Italy

Það var nú ekkert lítið sem ég hlustaði á þetta lag á sínum tíma og ég fæ enn smá kitl í magann þegar lúðrabreikið kemur. Úff. Ég hef ekki séð Beirut á sviði áður og þar sem ég held að við séum öll mjög spennt fyrir því þá sé ég fyrir mér dans með bros á vör í sólskininu þegar þetta lag verður spilað.

3. The Libertines - The Good Old Days

Nú eru bæði Dirty Pretty Things og Babyshambles að spila á hátíðinni svo ég tel ágætis líkur á því að annað hvort Carl eða Pete taki eins og einn gamlan Libertines slagara. Þeir gera það mjög oft og þó ég sé kannski ekkert ofur bjartsýn á að þetta lag verði fyrir valinu þá held ég í vonina. Það myndi það gleðja mitt litla hjarta svo ofboðslega mikið að heyra það!

2. Modest Mouse - Paper Thin Walls

Við sáum Modest Mouse á Reading '04 (og fáum enn martraðir um hvíta rafmagnsbassann... GAHHH) og þó ég hefði ekki hlustað á neitt með þeim nema Good News... fyrir þá tónleika þá skemmti ég mér svo svakalega vel að ég dauðsá eftir því að hafa ekki kynnt mér þá fyrr. Nú hef ég aftur á móti hlustað meira á þá en góðu hófi gegnir og held þess vegna að ég muni skemmta mér enn betur í þetta sinn. Það er ekki auðvelt að velja eitt lag fram yfir annað en þetta er svo hresst og skemmtilegt að það passar fullkomlega fyrir Glasto :)

1. The Arcade Fire - Rebellion (Lies)

Mig hefur svo lengi langað til að sjá Arcade Fire og nú er loksins komið að því. Ég man enn hvað Funeral ruglaði algjörlega í hausnum á mér þegar ég heyrði hana fyrst. Ég vissi ekkert hvað ég var að kaupa, var bara að lesa árslista Pitchfork þar sem þessi plata var á toppinum og ákvað að panta hana að utan. Úff hún kom ánægjulega á óvart þó ekki sé meira sagt. Ég er í raun spennt fyrir að heyra öll lögin þeirra en þetta hefur samt vinninginn því það minnir mig á allt of skemmtilega tíma með Krissunni minni og Erlunni minni. Það er alveg fullkomið að við skulum allar sjá þau í fyrsta skipti saman og ég held að það verði án efa hápunktur þessarar hátíðar :)

Topp 5 mest spennandi Glastó moment - Zvenni

Keypti mér hljómflutningssamstæðu fyrir fermingarpeningana mína. Akai græjur með útvarpi, tvöföldu kassettutæki og fyrsta geislaspilaranum sem kom inn á heimili fjölskyldunnar. Stuttu seinna uppgötvaði ég Tommy með The Who. Lagði þá Guns´n Roses, Metallicu og Now 24 á hilluna. Seinna náði ég mér í fleiri plötur, The Singles, A Quick one, Who sell out, Who´s next, Quadrophenia, My Generation, Live at Leeds og fleiri.

1921
Pictures of Lily
Tattoo
Baba´O Riley
A Quick One, While He´s Away

Thursday, June 14, 2007

The Puppini Sisters & The Pipettes

Það eru tvær keimlíkar en um leið nokkuð ólíkar "stelpuhljómsveitir" sem spila á Glastonbury þetta árið. Það eru þriggja stúlkna vocal sveitin The Puppini Sisters og átta manna sixtís poppsveitin The Pipettes.



The Puppini Sisters eru þær Marcella Puppini, Stephanie O'Brien og Kate Mullins sem syngja með backup hljómsveit. Á plötunni þeirra, Betcha Bottom Dollar, taka þær mörg þekkt lög og syngja í 40's stíl. Þar á meðal eru lög sem áður hafa verið sungin í svipuðum stíl (Mr. Sandman) en einnig ný lög sem forvitnilegt er að heyra í nýjum búningi (Wuthering Heights, Panic). Þetta hefur visst skemmtanagildi og svo eru þær líka svo gasalega smart í 40's fötunum sínum!

The Puppini Sisters - Heart Of Glass



The Pipettes eru þær Becki Pipette, Gwenno Pipette og Rose Pipette (ekki þeirra eigin nöfn) ásamt fimm manna hljómsveit sem eru stundum nefndir The Cassettes en eru í raun hluti af hljómsveitinni. Sveitin var "búin til", þ.e. hugmyndin var að gera nútímalega 60's stelpuhljómsveit sem samanstæði af þremur söngkonum í samstæðum fötum sem syngju eðalpopp. Hér eru engar ábreiður heldur öll lagin frumsamin og að mínu mati tókst einstaklega vel til því þetta eru ekta stelpuhljómsveitarlög... poppuð, catchy og skemmtileg. Ég er auðvitað sucker fyrir svona sixtís sveitum svo ég beit strax á agnið og hlustaði á fátt annað í sumarfríinu mínu í fyrra. Ef það er til fullkomin tónlist til að hlusta á liggjandi við sundlaugarbarminn á frönsku rívíerunni þá er það þetta :)

The Pipettes - Pull Shapes

Wednesday, June 13, 2007

Editors

Editors eru að fara að spila á Glastonbury í ár og eru einnig að gefa út nýja plötu, An End Has To Have a Start.


Ég hef alltaf kallað Editors "Interpol fátæka mannsins" og ég ætla nú bara að halda mig við það. Tónlist þeirra svipar til tónlist Interpols og söngvarinn, Tom Smith, er nú með rosalega svipaða rödd og Paul Banks, söngvari Interpol.

Ég er nú samt ekki að segja að þetta sé eitthvað léleg hljómsveit. Þvert á móti, The Back Room er mjög sterk debut plata en ég er ekki alveg seldur á nýju plötunni. Ég er búinn að heyra þrjú lög af henni og þau eru svona upp og ofan. Ég hlakka þó til að heyra hvernig lokaútkoman verður. Ég setti hérna niðri þessi lög sem að ég var búinn að komast í.

Racing Rats byrjar mjög vel með flottu píanói og mjög hefðbundnu Editors viðlagi. Seinni parturinn fer þó aðeins í mig.
Smokers Outside the Hospital er alveg fínasta lag fyrir utan hvað textinn er eitthvað kjánalegur.
An End Has a Start hefur smá U2 fíling í byrjun í gítarnum. Svo kemur enn eitt Editors viðlagið.

Þessi lög sýna kannski hvað það er sem er að pirra mig. Þetta virðist allt vera svo eins. Ég er að verða dálítið hræddur um að drengirnir hafi ekkert vaxið frá seinustu plötu og ætli að gefa okkur bara meira af því sama. En ég ætla að bíða með alla sleggjudóma þangað til að platan kemur öll.

Ég er þó alveg frekar spenntur að sjá þá á Glastonbury og ég hef alveg trú á því að þeir verði góðir, sérstaklega með það í huga að þeir eiga eftir að fá crowdid alveg funheitt eftir Maxïmo Park.

Ég læt líka fylgja með lagið Blood af plötunni The Back Room. Mér finnst þetta lag vera þeirra besta. Það kemur 3 sekúndna partur á 3:05 sem mér finnst vera algjörlega fullkominn, ég veit ekki hvernig væri hægt að gera hann betri. Það kemur smá svona break og þá er laumað inn mjög flottri bassalínu sem eltir sönginn. Alger snilld. Svo er líka kúabjalla í laginu :)

Tuesday, June 12, 2007

Seasick Steve

Já, enn styttist í Glastó og ég ætla að segja aðeins frá einum kappa sem ætlar að spila á Glastonbury og ekki bara einu sinni, heldur tvisvar!


Seasick Steve heitir maðurinn en ég held þó að hann hafi ekki verið skýrður það. Hann er alvöru blúskall og hefur lifað blúsinn í gegnum ævina. Við 14 ára aldur fór hann að lifa á götunni og lifa á gítarnum sínum og lenda af og til í kasti við lögin.

Hann spilar flest lögin sín á gítörum sem hann er búinn að fikta eitthvað til(eða eins og við nördin segjum, modda). Hann spilar t.d. á gítar sem er bara með 3 strengi eftir á sér.Gítarinn keypti hann á of háu verði af svikulum gaur og hann lofaði að fara út um allan heim og segja öllum hversu svikinn hann var í þessum gítarkaupum. Hann notar trommuheila sem heitir "The Missisippi Drum Machine" sem er stappið í fætinum hans Steve.

Steve er svalur gaur og ég hlakka alveg ótrúlega til að sjá hann á Glastonbury. Ég hef séð nokkur vídjó af kallinum á tónleikum og ég held að hann verði alveg ótrúlega skemmtilegur. Svo er hann líka á fimmtudeginum áður en hátíðin byrjar fyrir alvöru.

Seasick Steve - Dog House Boogie


Spilandi Dog House Boogie hjá Jools Holland

Seasick Steve - Cut My Wings


Spilandi Cut My Wings á festivali í Skotlandi

Guillemots


Nú er bara rúm vika í Glastonbury og ég alveg að tryllast úr eftirvæntingu. Guillemots er ein af mörgum spennandi hljómsveitum sem koma fram á hátíðinni og á einhverju vafri um daginn rakst ég á þetta cover þeirra af Streets laginu Never Went To Church. Þetta hljómar ágætlega en enn skemmtilegra er slagarinn þeirra, Trains To Brazil, sem ég læt fljóta með af því það passar svo vel við þetta æðislega veður sem er úti.

Guillemots - Never Went To Church
Guillemots - Trains To Brazil

Monday, June 11, 2007

Þú ættir að hlusta á...

Gogol Bordello!

Ein stærstu mistök ævi minnar voru gerð á fyrstu vikum mínum þegar ég bjó í Edmonton, Kanada að skiptinemast. Ég fékk póst frá dreng sem hét Brad sem var í tölvunarfræði sem hljóðaði svo: "Friday is my birthday and that calls for only one thing: Gipsy Punk!" Þá var hljómsveitin Gogol Bordello að spila á knæpu í bænum og skyldi fjölmenna á þessa tónleika.

Því miður þá gerði ég of mikið úr skólanum og ákvað að fara ekki, auk þess sem ég þekkti ekki hljómsveitina nógu vel. Þetta voru algjör mistök hjá mér þar sem að ég komst seinna að því að þetta væri ein geðsjúkasta(bókstaflega), hressasta og skemmtilegasta hljómsveit sem ég hef heyrt í.

Tónlistin þeirra er einfaldlega sígaunapönk, blanda af austur-evrópskri tónlist, sígaunatónlist og svo old-school pönki. Hljómsveitin var stofnuð í New York en meðlimirnir eru einmitt allir innflytjendur frá Austur-Evrópu og, að mig minnir, flest öll frá Úkraínu.

Gogol Bordello voru að gefa út nýja plötu sem heitir Super Taranta og munu vera að spila á Glastonbury í ár. Þau eru reyndar klukkan 14 á stærsta sviðinu og munu því ekki alveg njóta sín og svo munum við aðeins missa af byrjuninni þeirra þar sem að Modest Mouse er að spila á svipuðum tíma. En ég vil fá þetta band á klakann, Nasa væri fínt og allt væri fljótandi í ódýrum vodka.

Hérna eru 3 hljóðdæmi. Eitt af hverri plötu:
When The Trickster Starts A-Pokin (Bordello Kind of Guy) af plötunni Multi Kontra vs. Irony
Start Wearing Purple af Gypsy Punks Underdog World Strike
Harem in Tuscany af Super Taranta