Gonjasufi lítur út eins og umrenningur en samt svona dálítið töff umrenningur. Hann er líka með skrítið nafn og það er voðalega erfitt að finna einhverjar upplýsingar um hann á the interwebs. Það eina sem ég veit er að hann gaf út tveggja laga 7" í síðasta mánuði og að 9. mars kemur heil plata sem nefnist A Sufi & A Killer. Já og ég veit líka að hann er á mála hjá Warp og að Flying Lotus kom að gerð plötunnar. Uhhhmm and that's it. Við skulum heyra dæmi og sjá smá viðtalsbút við kauða.
Ok nú er ég búinn að vera að hlusta á þetta í rúma viku núna og búinn að ákveða að þetta sé algjör snilld!! Það ættu allir að tékka á þessu. Suður afrísk HipHop sveit (sem minnir soldið á Steed Lord en er bara betra). Taktarnir eru magnaði og textinn.... hann amk flæðir vel. Þau eru amk 3 og kalla sig Ninja, Yolandi Vi$$er og DJ Hi-tek (veit ekki alveg hvort litli gaurinn er með en hann heitir Leon Bartha og er með einhver hrörnunarsjúkdóm). Die Antwoord er snilld!
Af því að mér finnst að hljómsveitin Frightened Rabbitætti að vera miklu vinsælli en hún er þá ætla ég að pósta tveimur lögum af næstu plötu frá þeim (hún kemur út 4. mars, held ég) sem á að heita Winter of Mixed Drinks
Það eru fimm manns frá Massachusetts í þessari hljómsveit. Hún gefur út hjá Rough Trade. Hún hefur gefið út eina plötu sem heitir líka Magic Magic og hún kom út rétt fyrir jól í fyrra (hún er geðveikt góð, amk það sem ég hef heyrt af henni). Í augnablikinu á ég bara eitt lag á MP3 og ég ætla að deila því með ykkur núna!
Það er fullt af nýjum plötum sem eiga hug minn allan þessa dagana en sú sem hefur vinninginn í augnablikinu er fyrsta plata Flórída kvartettsins Surfer Blood sem ber nafnið Astro Coast. Bæði nafn hljómsveitarinnar, nafn plötunnar og coverið vísa í eitthvað surf dæmi en tónlistin er alls ekki pjúra surftónlist. Vissulega er sólskin hérna (Floating Vibes) en það er líka næntís altrokk í anda Built To Spill (Swim) og Vampire Weekend afrópopp pælingar (Take It Easy).
Þetta hljómar eins og undarleg blanda en í grunninn er þetta bara awesome rokkplata!
Hæ. Mig langar bara að benda ykkur á lagið What's In It For? með hljómsveitinni Avi Buffalo. Það er krúttulegt og skemmtilegt og inniheldur línuna "You are tiny and your lips are like little pieces of bacon". Já og smáskífan kemur út hjá Sup Pop 8. des en plata í fullri lengd næsta vor. That's all.
Hálfpartinn óvart fékk ég í hendurnar nýjustu plötu dúettsins YACHT í gærkvöldi. Platan heitir See Mystery Lights og það er langt síðan ég hef sett eitthvað algjörlega óheyrt í spilarann sem hefur gripið mig svona gjörsamlega. Magnað dót, mig langar að hlusta aftur og aftur og aftur!
Það er alveg þess virði að minna aðeins á tvöföldu safnplötuna Dark Was The Night sem kom út í febrúar til styrktar alnæmissamtökunum Red Hot Organization. Platan var pródúseruð af bræðrunum Aaron og Bryce Dressner sem eru aðalsprauturnar í einni af mínum uppáhaldshljómsveitum, The National. Platan inniheldur hvorki meira né minna en 31 lag flutt af hinum ýmsu smá- og stórstirnum indísenunnar. The National eiga að sjálfsögðu lag en restin af plötunni er líka algjört who's who af stærstu nöfnunum í indítónlist síðustu ára: Sufjan Stevens, Arcade Fire, My Morning Jacket, Feist, Cat Power, Beirut, Blonde Redhead o.s.frv. o.s.frv.
Það er svo mikið af góðri tónlist á þessari plötu að það er eiginlega overload að hlusta á hana alla í einu. Það er því frekar erfitt að velja einhver lög sem tóndæmi en fyrir valinu verða of-svalt-til-að-vera-satt samstarf hinnar eldheitu sveitar Dirty Projectors og goðsagnarinnar David Byrne, freaking awesome cover TV On The Radio stjörnunnar Dave Sitek af Troggs laginu With A Girl Like You og að lokum endurupptaka Conor Oberst á hinu fallega Lua þar sem hann fær Gillian Welch til liðs við sig.
Breska raf bandið Soulsavers gáfu út ansi fína plötu árið 2007 sem heitir It's Not How Far You Fall, It's the Way You Land. Þar er það Screaming Trees söngvarinn Mark Lanegan fer á kostum, nú í september er svo von á nýrri plötu frá Soulsavers sem á að heita Broken og verð hún troðfull af gestasöngvurum, Mark Lanegan snýr aftur, Will Oldham, Mike Patton ofl. ofl. Sem sagt mega partýstuð nema... bara ekki.
Bibio er breskur tónlistarmaður sem ég veit ekkert um annað en að tónlist hans hefur hingað til aðallega verið líkt við Boards Of Canada og að hann var að gefa út plötuna Ambivalence Avenue núna í júní. Já og ég veit líka að ég fíla titillag plötunnar rosa mikið.
Ég er búin að vera lengi á leiðinni að skrifa eitthvað um sænska tónlistarmanninn Kristian Matsson sem gengur undir sviðsnafninu The Tallest Man On Earth. Einhverjum þykir hann vera of líkur Bob Dylan en ég er ekki alveg að sjá það... þó hann sé með grófa rödd og spili fólklega tónlist þá þarf nú aðeins meira til finnst mér. Hann gaf út plötuna Shallow Grave í fyrra og hún líður ansi ljúflega í gegn.
Af því það er komið sumar og við þurfum öll eitthvað hressandi til að dilla okkur við í sólinni þá vil ég benda á tvö lög sem ég gleymdi alltaf að deila með ykkur.
Annað er með hljómsveitinni Bombay Bicycle Club sem kemur frá London og samanstendur af fjórum mjög ungum strákum. Fyrsta platan þeirra sem mun bera nafnið I Had the Blues But I Shook Them Loose (sem er hugsanlega besta plötuheiti sem ég man eftir í augnablikinu) og kemur út núna í byrjun júlí. Þetta er minn contender sem roadtrip lag sumarsins 2009.
Seinna lagið er með indírokksveitinni Harlem Shakes sem koma frá Brooklyn og gáfu út sína fyrst plötu, Technicolor Health í mars síðastliðnum. Grípandi og skemmtilegt jájájá. Harlem Shakes - Strictly Game
Ég setti á listann minn um daginn lag með nýjum tónlistarmanni sem heitir því minna en heillandi nafni Joe Pug. Hann gaf út E.P. plötu í fyrra sem heitir Nation of Heat. Einhversstaðar las ég að um hann að hann væri "updated version of Bob Dylan" mér finnst það ansi góð lýsing þannig að ég æt það bara standa. Joe Pug ætlar svo að vera með tónleika hérna á Íslandi 2. júlí, sem er stuð.
Coverið af plötunni er hér að ofan og ef vel er rýnt í það sést útdráttur úr biblíunni... sem væri ekkert sérstaklega merkilegt nema ef það væri ekki á íslensku!
Í tilefni þess að Oklahoma gerði lagið Do You Realize að opinberu-rokk-lagi sínu og Flaming Lips fengu daginn í gær (29. apríl) nefndan í höfuð sér þá kemur vídjó.
Ég var alveg óvart að uppgötva hljómsveit sem ég hef aldrei heyrt talað um áður. Hljómsveitin heitir Marching Band, er sænsk og spilar gleðiindípopp. So far so good! Þeir gáfu út plötuna Spark Large í fyrra og þar með er upptalið allt sem ég veit um þessa sveit. Látum lögin tala. Marching Band - For Your Love Marching Band - Make No Plans
Greetings from Seattle. Síðasti dagurinn minn hérna úti og þokkalega mikið að gera en ég var að finna svo æðislegt lag sem ég var búin að steingleyma og ég verð bara að tjá mig um það! Þetta lag minnir mig reyndar á febrúar í fyrra sem var bæði erfiður og skemmtilegur mánuður allt í bland... og þó minnir það mig sérstaklega á Kína því ég var jú einmitt í Kína í febrúar og var með playlista sem ég hlustaði kjánalega oft á á leiðinni í og úr vinnu og þar var þetta lag. Vá hvað þetta var klúðursleg setning. Aaaaanywho...
Hljómsveitin Bishop Allen kemur frá Brooklyn og er víst að fara að gefa út nýja plötu á árinu en ég veit svo sem ekki mikið meira um það allt saman. Lagið Like Castanets er nostalgíulagið mitt en The Monitor er líka fjári gott svo það fær að fljóta með. Jájá.
Ég er búin að vera á leiðinni að pósta lagi hérna inn í tvær vikur en þar sem ég hef verið andlega fjarverandi frá toppfimm einhverra hluta vegna þá gleymist það alltaf. No more! The tides have turned, the times they are a changin', the time is now og allt það. Mér fannst þetta lag ekkert spes fyrst þegar ég heyrði það en vá hvað það er búið að bora sig inn í hausinn á mér. Þetta er með GRUM sem ég veit engin frekari deili á en virðist koma frá Leeds skv. mæspeis. Æjj hverjum er ekki sama hvort sem er? Lagið er gott... mæli reyndar eiginlega enn frekar með remixinu því það er töff.
Ég var einu sinni sem oftar með stillt á shuffle um daginn og rakst þá á lag sem er að finna á safnskífunni Ultimate Kylie sem ég verð að viðurkenna að situr uppi í hillu hjá mér. Ég keypti þennan tvöfalda disk í einni af Ástralíuferðunum mínum þegar mér ofbauð það að þurfa að keyra hálftíma fram og til baka í vinnuna á hverjum degi með gjammandi útvarpsmenn í eyrunum (ég þoli útvarp afskaplega illa). Einhvernveginn fannst mér Kylie meika meira sense í sveitum suður Ástralíu heldur en nokkurntíma áður og ég held satt að segja að þar sé hún best geymd en það er nú annað mál. Já en allavega þá fór lagið Put Yourself In My Place í gang um daginn og ég gat ekki að því gert en mér fannst það bara nokkuð flott. Útsetningin er glötuð og allt það en lagið sjálft (og þá sérstaklega kórusinn) er bara nokkuð frambærilegt. Ég hugsaði ósjálfrátt með mér að þetta lag gæti orðið flott sem kover hjá einhverjum hipp og kúl indígaur... spurning um að hvetja José González til að taka annað Kylie lag?
Það vill svo skemmtilega til að þetta lag kom upprunalega út á plötunni Kylie Minogue árið 1994 eins og lagið Confide In Me sem mér fannst innst inni alltaf ótrúlega flott lag. Ég viðurkenndi það auðvitað aldrei enda var ég það tónlistarsnobbuð 13 ára að ég hefði aldrei viðurkennt að fíla Kylie. Glætan.
Man einhver eftir skosku hljómsveitinni Idlewild? Ég var á sínum tíma dálítið hrifin af plötunni þeirra The Remote Part sem kom út árið 2002 en hef annars ekkert hlustað á þá. Um daginn rakst ég einmitt á lagið In Remote Part / Scottish Fiction sem er lokalag þessarar plötu og ég gjörsamlega elskaði hérna einu sinni. Lagið er fallegt en það merkilegasta við það er þó að því lýkur á ljóði sem skoska ljóðskáldið Edwin Morgan samdi sérstaklega fyrir plötuna og flytur sjálfur. Mér finnst þetta flott...
Scottish Fiction
It isn't in the mirror It isn't on the page It's a red-hearted vibration Pushing through the walls Of dark imagination Finding no equation There's a Red Road rage But it's not road rage It's asylum seekers engulfed by a grudge Scottish friction Scottish fiction
It isn't in the castle It isn't in the mist It's a calling of the waters As they break to show The new Black Death With reactors aglow Do you think your security Can keep you in purity You will not shake us off above or below Scottish friction Scottish fiction
Ég keypti mér tvo diska í Kolaportinu um síðustu helgi með hljómsveitum sem vill svo til að heita báðar eftir brúðum (var nú bara að fatta það í þessum rituðu orðum). Það er annars vegar The Age Of The Understatement með The Last Shadow Puppets sem er voða retró og venst frekar vel... og hins vegar hina klassísku Meat Puppets II með Meat Puppets.
Margir (og ég þar á meðal) heyrðu fyrst minnst á Meat Puppets á MTV Unplugged upptöku Nirvana en þar tóku félagarnir einmitt heil þrjú lög í röð með Meat Puppets. Það eru auðvitað Plateau, Oh, Me og Lake Of Fire en þau er öll að finna á Meat Puppets II svo hún er í raun góður staður til að byrja að hlusta á þessa sveit. Það er jú alltaf auðveldara að gúddera nýjar plötur ef maður kannast við eitthvað á þeim. Platan er annars ansi áhugaverð og ef maður getur hætt að hugsa um það hvað Curt Kirkwood syngur fáránlega falskt þá er maður í góðum málum.
We want to share the music we love with our readers in the hope that they will buy it and love it too. All music posted to this site is available for a limited amount of time but if you are representing an artist and want a track removed please contact us and we will remove it immediately.
Viltu vera gestalistamaður?
Ef þú hefur góða hugmynd að lista eða vilt vera með í lista sem við tilkynnum, sendu okkur þá línu á toppfimmafostudegi (hja)gmail.com og fáðu að vera memm einn föstudag!
Reglur
1. Bannað að bora í nefið
2. Setja þarf inn listann hér á síðunni kl. 23:59 á hverjum föstudegi
3. Undir engum kringumstæðum má ræða lista vikunnar við neinn af hinum höfundunum fyrir kl. 23:59 á föstudegi
4. Fylgja þarf reglunum sem settar eru fram um topp 5 listann hverju sinni
5. Ekki er undir nokkrum kringumstæðum leyfilegt að setja lag á listann sungið af Mick Hucknall
