Tuesday, June 19, 2007

Topp fimm er í fríi

Við erum farin á Glastonbury!













Við spáum alveg gríðarlegum hressleika! Bless á meðan:

K'naan


Á morgun leggjum við í leiðangurinn mikla svo það er ekki seinna vænna en að henda inn síðustu Glastonbury færslunni minni. Ég ætla að halda mig í grennd við heimstónlistina (mikið þoli ég ekki þetta hugtak samt!) en ekki alveg eins ýkt og í gær þó.

Rapparinn K'naan fæddist í Mogadishu í Sómalíu og ef það gerir manni ekki lífið erfitt þá veit ég ekki hvað. Þegar hann var 13 ára þá flúði hann land ásamt fjölskyldu sinni og settist að í Kanada. Afi hans var víst eitt fremsta ljóðskáld Sómala og K'naan er sjálfur ýmist nefndur ljóðskáld eða rappari. Hann hefur gefið út eina plötu sem heitir The Dusty Foot Philosopher þar sem hann rappar á ensku en það er ekki rapp eins og er spilað á MTV heldur er sándið dálítið afrískt. Mér finnst þetta allavega alveg massakúl (hehemm). K'naan spilar á Jazz World sviðinu á Glastonbury á laugardagseftirmiðdag.

K'naan - In The Beginning
K'naan - I Was Stabbed By Satan

Monday, June 18, 2007

Lofar góðu...

Spurning hvort okkur verður bara að ósk okkar? :)

EDIT: Linkee Link

Heimstónlist?

Þó Bretar elski indírokkið sitt þá eru fjölmörg bönd á Glastonbury sem falla engan veginn undir þann flokk. Þar á meðal eru tvær frekar sérstakar hljómsveitir sem heita Adjágas og Tinariwen.



Adjágas er dúó sem samanstendur af norskum Sömum sem flytja hefðbundið Sama "joik" (bear with me here) í nýjum búningi. Þetta er frekar sérstök tónlist en um leið mjög hugljúf og róleg. Ég hef allavega aldrei heyrt neitt þessu líkt. Þau eiga að opna dagskrána á pýramídasviðinu á föstudag en það vill einmitt svo skemmtilega til að það áttu þau líka að gera á síðustu hátið. Þá skall hins vegar á svo skelfilegt veður á aðfararnótt föstudags (yfirleitt talað um það sem "a terrential downpour of biblical proportions" og já ég var á svæðinu til að upplifa það!) svo það var allt rafmagnslaust og þau gátu ekki spilað. Við skulum vona þeirra og okkar vegna að það endurtaki sig ekki núna.

Adjágas - Siivu



Tinariwen eru ellefu manna sveit af Tuareg ættbálknum sem eru í raun uppreisnarmenn og syngja aðallega um baráttu síns fólks fyrir sjálfstæði frá Malí. Ég heyrði fyrst í þeim á Robert Plant tónleikunum í Laugardagshöll en þar spilaði kallinn Amassakoul plötuna þeirra fyrir tónleikana. Þá vissi ég ekkert hvað þetta var en fannst það samt rosa töff. Það var svo ekki fyrr en seinna þegar ég las um hljómsveitina og þessa plötu að ég lagði tvo og tvo saman og tékkaði betur á þeim. Platan þeirra Aman Iman kom út í mars síðastliðnum og meðfylgjandi lag er einmitt af þeirri plötu.

Tinariwen - Matadjem Yinmexan

The New Pornographers

Viggeh! - toppfimmafostudegi.blogspot.com says:
vá, hvað ég fattaði ekki að new pornographers séu að spila á glastó
Kristín Gróa says:
hehe júbb
krissan...5 dagar!?! says:
við erum búin að sjá new pornographers!
Kristín Gróa says:
ég hef ekkert séð þau!
Kristín Gróa says:
eða hvað? hef ég séð þau?
Kristín Gróa says:
mig rekur ekki minni til þess allavega
Kristín Gróa says:
ég held ég hefði munað það.. þau eru svo rauðhærð!


Ég er með svo ótrúlega fallegt og skemmtilegt fólk á MSN hjá mér og tileinka ég þeim þessari færslu.

The New Pornographers eru að spila á Glastonbury í ár og eru að fara að koma út með nýja plötu. Platan heitir Challengers og kemur hún út 21. ágúst. Ég er aðeins búinn að heyra af henni(m.a. hjá Agli Harðar) og ég held að hún gæti bara alveg verið hin fínasta afurð þessa góðu kanadísku krakka.

Ég hef því miður ekki hlustað eins mikið á The New Pornographers eins og ég ætti að gera. Ég komst nokkuð vel inn í Twin Cinema og finnst hún vera alveg þrusugott stykki en fór aldrei meira ofan í saumana, t.d. á eldri plötunum sem ku vera alveg jafn frambærileg, ef ekki frambærilegri en tvíburakvikmyndahúsið.

Ég læt hér fylgja með nokkur lög af nýju plötunni og eitt gamalt og gott af Twin Cinema. Það lag heitir Jessica Numbers og ef að þér, lesandi kær, vinnið við hefðbundið skrifstofustarf þá hef ég áskorun handa yður. Settu þetta lag og reyndu að halda fótunum kyrrum. Það þykir mér áreynsla hin mesta og að öllu leyti óyfirstíganlegt verkefni.

The New Pornographers - Jessica Numbers

og af Challengers:

The New Pornographers - Myriad Harbour (tjekkaðu á þessu lagi alveg til enda)
The New Pornographers - All the Things That Go to Make Heaven and Earth

Friday, June 15, 2007

Topp 5 spennandi Glastó moments - Erla Þóra

Þetta er búið að vera erfitt. Erfitt I say! Heil 8 klukkutíma næturvakt dugði varla til að koma með niðurstöðu... but here it goes!

5. The Who - Baba O'Reilly
Uhhmm... þetta eru The Who. Need I say more?
4. Puppini Sisters - In The Mood
Þessar skvísur minna mig bara svoooooo mikið á síðasta sumar í London. Hlustaði á þær alveg í tætlur í hitabylgju dauðans. Vil endurlifa þau móments, tjúttandi og syngjandi með, helst í kjól og jafnvel með flotta 50's greiðslu frá hárgreiðslustofunni í Lost Vagueness ;) Super!
3. Modest Mouse - Tiny Cities Made Of Ashes
Hef nú "nokkrum sinnum" heyrt Krissu og Kristínu minnast á það þegar þær sáu Modest Mouse ;) Ég vil fá að upplifa það sama takk fyrir!
2. Arcade Fire - Rebellion (Lies)
Allt of erfitt að velja lag. Get ekki beðið eftir að sjá bara the whole set. Er reyndar ekki búin að vera nógu dugleg að hlusta á Neon Bible en ég hef samt litlar áhyggjur af því, held að þetta verði alveg bara frábært!
1. Gogol Bordello - When The Trickster Starts-A-Pokin (Bordello Kind of Guy)
Stundum er bara svo gaman að uppgötva eitthvað nýtt. Mest ný-ný-nýbúin að uppgötva þessa snilld! Búin að vera með Start Wearing Purple á heilanum stanslaust í svona viku núna, farin ósjálfrátt að klæða mig í fjólublá föt og allt. Ég ætla allavega að stíga trylltan dans, hoppandi og skoppandi eins og crazy person þegar þau spila :) Ohhhh það verður svo gaman.

Svo þarf nú varla að taka það fram að ég heimta að fá Libertines-reunion á sviði. Mundi klárlega setja það í fyrsta sæti ef það væri staðfest!

Annars eru bara 5 dagar í að við sitjum í sólinni (já það verður sól!!) á Glastó :) Újé.

Topp 5 Glasto moments - Krissa

Úff, velja 5 sem ég hlakka mest til að sjá? Það verður svo hrikalega margt í boði að ég enda örugglega á að hanga inni í tjaldi alla daga bara til að þurfa ekki að velja! Með line-up sem samanstendur af öllu frá Billy Bragg yfir í Chumbawamba acoustic, Mr Bojangles' Moustache yfir í Cous Cous Torture Company og The Soundscarriers yfir í The Huckleberries!?! Hver getur valið?

En að öllu gríni slepptu, þegar maður lendir í því 'lúxusvandamáli' að vera staddur í besta hugsanlega félagsskap á festivali þar sem maður byrjar á að horfa á Arcade Fire og ræður svo hvort maður fer og sér Arctic Monkeys, Björk, Hot Chip, Damien Rice eða Four Tet strax á eftir er lífið bara svo gott að ég held að málið sé að stressa sig ekkert á neinu heldur njóta þess að vera á Glastonbury, hitta fullt af skemmtilegu fólki, dansa á silent disco, horfa á mynd á Cinema Field, fá mér grænmetismorgunmat í Green Fields, hanga í Stone Circle, fara í casino í Lost Vagueness, gifta sig í the Chapel of Love&Loathing, dansa af sér rassinn við Chemical Brothers!!! og sjá og heyra helling af góðri tónlist...t.d. þetta:

5. Trabant
Þegar dagskráin á stóru sviðunum og tjöldunum klárast á laugardagskvöldið hlakka ég ofboðslega til að rölta í Lost Vagueness, fara í gamlan Oxfam kjól, hlæja að strákunum í gömlum smókingum með pípuhatta og fara svo í casinoið og dansa af okkur rassinn innan um allt svita- og glimmercoveraða fólkið sem þar hangir...klárlega besta venue sem til er fyrir Trabant!

4. Gogol Bordello - Start Wearing Purple
Hlakka óneitanlega til að fara með hópnum á Gogol Bordello. Stutt upphitun var tekin á Freyjugötunni um síðustu helgi og efast ég ekki um að trampið, hoe-downið, kjánadansinn og lætin verða enn skemmtilegri þegar við hlustum á þá live!

3. Modest Mouse - Tiny Cities Made of Ashes
Við Kristín sáum Modest Mouse sumarið 2004 og það var gaaaman! Ég bjóst svo innilega ekki við að þeir yrðu jafn góðir live og þeir eru. Þ.a.l. hlakka ég ekkert smá til að sjá þá aftur núna...rafmagnskontrabassi and all! :)

2. Beirut - Postcards from Italy
Jebus ég vil svo ekkert vera að rifja upp hversu oft ég er búin að renna Gulag Orkestar í gegn. Að fá að sjá Postcards from Italy live á litlu útisviði síðasta kvöldið akkurat þegar það er að verða dimmt og allir eru að njóta þess eins mikið og hægt er að vera á Glasto áður en þeir neyðast til að fara heim verður klárlega einn af hápunktum helgarinnar!

1. Arcade Fire - Rebellion (Lies)
Úff! Mig er búið að langa að sjá Arcade Fire síðan ég heyrði Funeral fyrst. Í hvert skipti sem ég heyri eitthvað frá þeim magnast sú löngun, svo ekki sé talað um hvert skipti sem ég sé eitthvað af þeim live!
Það sem ég hef séð af þeim bendir bara til þess að þau séu, hvert og eitt einasta, búin til til að vera á sviði! Orkan, gleðin og brjálæðið er bara yndi. Mig grunar að þetta verði tónleikarnir sem ég eigi eftir að vera óþolandi þegar ég tala um eftir að ég kem heim..."vá, þetta var bara svooo gaman og skemmtilegt og fyndið og rosalegt og, bara, VÁ!
Svo er Glastohópurinn okkar líka hópurINN til að sjá Arcade Fire með!


Svo má alltaf láta sig dreyma um að Pete og Carl taki The Good Old Days einhvers staðar saman. Úff, það myndi bara fullkomna helgina!!! Að geta sungið hástöfum með Good Old Days með Kristínu minni, Erlu minni og tilvonandi eiginmanninum, á Glastonbury, með bæði Pete og Carl á sviði fyrir framan sig?!? Úff! Ef það gerist ekki verðum við bara að vona að við sjáum Pete á röltinu eins og síðast - þá pikka ég í hann og bið hann með fallegasta brosinu mínu um a capella flutning! :D