Topp 5 lög ársins - Georg Atli

Ég á yfirleitt rosalega erfitt með að velja þessa árslista og sérstaklega lög ársins! Það eru miljón trilljón lög sem maður hlustar á á einu ári og að velja úr þeim (og þá sérstaklega bara 5!) er næstum því bara kvöl. Ég ákvað að velja bara uppáhaldslögin mín af þeim plötum sem ekki komast inn á topp 5 plötur ársins listann minn (þannig að lög af plötum ársins eru undanskilin)... og svo nokkur lög til viðbótar.

Við byrjum á þeim lögum sem voru næstum því á listanum:

Jay-Z - D.O.A. - Hvernig ætli rappið verði á næstunni þegar kóngurinn er búinn að tilkynna það að Auto-tune sé hallærislegt??
Bat For Lashes - Daniel/Glass/Sleep Alone - allt alveg jafn góð lög get ekki valið á milli
Julian Casablancas - 11th Dimensions eða bara eitthvað af plötunni hans hún kom öll rosa mikið skemmtilega á óvart.
Raekwon - House of Flying Daggers - Besta lagið sem hefur komið frá einhverjum úr Wu- Tang Clan í langan tíma (án þess þó að allt hitt hafi verið lélegt)
Yeah Yeah Yeahs- Zero Vanmetin Plata
The Temper Trap - Sweet Disposition - Gott lag af plötu sem olli mér rosalega miklum vonbrigðum (spáði bandinu mikilli velgengni í fyrra)
Peter, Björn & John - Nothing to Worry About - Mega hresst lag
Animal Collective - My Girls - Ég verð bara að viðurkenna að ég er ekki alveg að ná Animal Collective en þetta lag er samt rosalega gott.

og svo topplistinn minn:


5. JJ - Ecstasy

Þetta band er svo rosa hipp og kúl að það heitir bara JJ og platan þeirra heitir JJ n° 2 , ég held að þau séu sænsk og noti rosalega mikið af eiturlyfjum. Lagið er líka magnað það notar laglínu úr laginu Lollipop með Lil' Wayne en syngja um E-pillur.


4. Grizzly Bear - Two Weeks

Ég spilaði þetta ansi mikið á árinu, það er af plötunni Veckatimest. Persónulega finnst mér bandið vera soldið of hæpað, platan er alveg góð en bara ekki jafn stórkostleg og margir vilja meina. Two Week stendur langt upp úr gæðalega séð.


3. Phoenix – Lisztomania

Að mínu mati besta lagið af einu mestu stuð plötu ársins (Wolfgang Amadeus Phoenix), bandið minnir mig alltaf soldið á Ástralana í Empire of the Sun, bara betra og minna gay. Ég átti í miklum erfiðleikum með að velja á milli þessa lags og 1901 sem er án efa skemmtilegasta lagið á plötunni. Franskt gæðapop. Versta við plötuna er eiginlega það hvað þessi tvö lög eru fáránlega góð að maður nær oft ekkert framhjá þeim og ef meapur kemst framhjá þeim og hlustar á restina þá blikna öll hin lögin soldið í samanburðinum. Ef þið eigið hana þá ættuði að prufa að byrja á lagi þrjú þá fattar maður nefnilega að hún er í alvöru mjög góð.


2. The Flaming Lips - Watching the Planets (feat. Karen O)

Gallsúru snillingarnir í Flaming Lips komu með eina af sínum bestu plötum ( á eftir og Soft BulletinYoshimi Battles the Pink Robots) á árinu hún heitir Embryonic og þetta finnst mér vera besta lagið og það skemmir alls ekki fyrir að ofurtöffarinn Karen O úr Yeah Yeah Yeahs syngur með. Ég átti mjöööög erfitt með það að skilja þessa eftir á Plötulistanum mínum, hún er geðveik.

P.S. myndbandið við lagið er ansi undarlegt og ef þið eruð mjög skotin í Wayne Coyne getiði séð typpið hans í því...


1. Girls – Lust For Life

Þetta lag kemur af plötunni sem heitir þessu líka ótrúlega sniðuga og alls ekkert óþolandi nafni 'Album' sem er annars full af hræðilega góðum lögum (t.d. Laura og Hellhole Ratrace) Lust for Life er alveg frábært, endalaust grípandi og nánast smitandi. Það er ekki hægt að hlusta á þetta lag án þess að fá það á heilann eða amk. syngja með viðlaginu. Platan er líka rosa góð en ekki alveg nógu góð til að komast inn á topp 5 hjá mér (reyndar kæmist hún líklega ekki inn á topp 20 heldur) en hún er samt rosa góð.

P.S. og til að halda áfram með vafasöm myndbönd með alsberu fólki þá er lust for life myndbandið hér.

Topp 5 lög ársins - Kristín Gróa

Við skulum byrja á að rifja upp lagalistann minn frá því í fyrra:

5. Lykke Li - Dance, Dance, Dance af Youth Novels
4. Sigur Rós - Inní mér syngur vitleysingur af Með suð í eyrum við spilum endalaust
3. The Walkmen - In The New Year af You & Me
2. MGMT - Time To Pretend af Oracular Spectacular
1. The Dodos - Jodi af Visiter

Næst koma 10 runners up ársins 2009:

Bat For Lashes - Daniel af Two Suns
The Big Pink - Dominos af A Brief History Of Love
Bon Iver - Blood Bank af Blood Bank EP
Fever Ray - If I Had A Heart af Fever Ray
The Pains Of Being Pure At Heart - Young Adult Friction af The Pains Of Being Pure At Heart
Phoenix - Lizstomania af Wolfgang Amadeus Phoenix
Miike Snow - Animal af Miike Snow
Delorean - Seasun af Ayrton Senna EP
The Very Best - Warm Heart Of Africe (feat. Ezra Koenig) af Warm Heart Of Africa
Kurt Vile - Freeway af Constant Hitmaker

TOPP 5 LÖG ÁRSINS AÐ MATI KRISTÍNAR GRÓU!


5. Bibio - Ambivalence Avenue af Ambivalence Avenue

Fimmta sætið er alltaf erfiðast því þar skilur á milli þeirra sem komast á listann og þeirra sem gera það ekki. Ég verð að viðurkenna að fyrsta uppkast að þessum lista var með laginu Lizstomania með Phoenix í fimmta sæti en eftir því sem ég pældi meira í þessu þá fannst mér meira vit í því að láta Bibio ná inn á lista. Þetta frábæra byrjunarlag hinnar þokkalegu samnefndu plötu er því miður ekki alveg merki um heildargæði plötunnar (að mínu mati) en þetta lag eitt og sér er nægt tilefni til að gefa henni séns.


4. Julian Casablancas - Out Of The Blue af Phrazes For The Young

Það er nú reyndar lagið 11th Hour sem hefur feng en mér finnst þetta upphafslag hinnar frábæru Phrazes For The Young alveg kreisí gott og enn betra en hitt. Þessi plata kom mér reyndar algjörlega í opna skjöldu svo það er nokkuð óvænt sem Casablancas kemst á lista. Fyrir utan hvað kórusinn fær mig til að langa til að vera hífuð og syngja allt of hátt og snúa mér í hringi með hendurnar út í loftið (seriously... ég er að reyna að hemja mig akkúrat þessa stundina) þá er eitthvað svo frábært hvað gaurinn er ekkert að hlífa sér... Those who helped me along the way, I smacked them as I thanked them... Yes I know I'm going to hell in a leather jacket. Love it!


3. Animal Collective - My Girls af Merriweather Post Pavillion

Mér þykir mjög leiðinlegt að setja lag á lista sem bæði Pitchfork og Pop Matters settu á topp síns lista en ég get bara ekki litið framhjá því að þetta lag er eiginlega yfirnáttúrulegt. Percussionið, raddanirnar og öll skrítnu hljóðin gera þetta að einhverju algjörlega nýju og undarlegu en samt er það melódískt og grípandi og poppað.


2. Girls - Lust For Life af Album

Þegar gagnkynhneigður karlmaður byrjar fyrstu plötuna sína á Oh I wish I had a boyfriend þá langar mig að hlusta áfram. Tilfinningin hérna er svona "já ég er geðveikt klikkaður og messed up en þetta er allt á uppleið... kannski... vonandi". Mér persónulega finnst Album vera frekar gloppótt plata (þrátt fyrir GRÍÐARLEGT hype) en það er ekki hægt neita því að væbið heillar mann og þarna eru nokkur killer lög, sérstaklega Lust For Life og Hellhole Ratrace.


1. Camera Obscura - French Navy af My Maudlin Career

Ég hef aldrei verið neinn sérstakur aðdáandi þessarar hljómsveitar þannig lagað en vá þetta lag er bara something else. Þetta fær pottþétt verðlaunin kórus ársins því ég iða í sætinu og sveifla hausnum til og frá þegar hann kemur. Þetta er óneitanlega stelputónlist en herregud þvílík stelputónlist!

Plata mánaðarins.

Síðasti hlutinn af þessari umfjöllun um plötuna Album með Girls kemur degi of seint en það verður bara að hafa það.


Í þessum síðasta hluta gat ég eiginlega ekki gert upp á milli tveggja laga, þannig að ég ætla bara að pósta þeim báðum.

Fyrra lagið heitir Summertime og það er enn eitt hressandi lag af þessari hressu plötu. Eins og flestir gætu giskað á fjallar lagið um sumarið, það er skrifað eins og listi um það sem söngvaranum finnst skemmtilegast að gera á sumrin eða kanski um það hvað hann hlakkar til að gera um sumarið, lagið er svona rólyndis sumarlag sem er líklega mjög svipað sumarstemningunni hjá Girls (amk ef það er eitthvað að marka allar lyfja staðhæfingarnar þeirra). Við fyrstu hlustun er lagið ekkert flóknara en svona sumarfílíngslag en síðan las ég á netinu að Christopher Owen hafði hætt með kærastanum/kærustunni (netmiðlarnir voru ekki alveg sammála sko) rétt áður en hann samdi þetta (og reyndar önnur lög líka) og þá fær lagið allt annann blæ yfir sig, þá verður þetta eins og saknaðarlag. Þessi saga er reyndar bara svona slúður (ég fann þetta bara á einhverjum síðum sem ég man ekki einusinni hvað heita) en það er samt soldið merkilegt hvernig tilfiningin í laginu breytist við svona smá staðhæfingu...

Lay in the park
Smoke in the dark
Get high like I used to do
Summertime, soak up the sunshine with you
Summertime, soak up the sunshine with you

Hitt lagið heitir Laura og það er svona lag sem fær mann til að halda að það sé eitthvað smá vit í slúðrinu sem ég skrifaði um áðan:

Where did it start?
We used to be friends
Now when I run into you, I pretend I don't see you
I know that you hate me

...

I know I've made mistakes
But I'm asking you give me a break
I really wanna be your friend forever
Friends forever

Það er nú líka smá spurning hvort bakgrunnurinn að lögunum skipti nokkru máli... lagið er þrusugott og skemmtilegt og hér er vídjóið:



Platan er semsagt rosa góð og ég er alveg handviss um það að hún á eftir að vera á velflestum árslitunum hjá stóru tónlistarmiðlunum og líka mörgum af þeim litlu. Þetta er svona ekta Kaliforníu-sólar-hlustaðirosamikiðáBeachBoysogsurferrokk/pop-plata sem er búið að bæta við alveg rooooooosalega mikið af eitulyfjum og vitleysu, það er ekkert verið að finna upp hjólið eða neitt.... en hún er bæði hress og góð!

Svo kemur ný plata í næsta mánuði sem að hún Kristín Gróa ætlar að skrifa um... stay tuned!

Plata mánaðarins, þriðji hluti

Þriðja lagið af plötu mánaðarins heitir "God Damned". Það er eins og öll hin lögin á plötunni svona frekar afslappað og catchy. Það er svona acoustic bongó fílíngur í því þannig að maður sér sjálfan sig sitjandi í kringum varðeld með hóp af fólki og nokkra gítara og allir að syngja... svona soldið eins og í einhverjum kjánalegum unglingaþætti í bandaríkjunum.

Obsession is my favorite drug
I know I just can't get enough
Cause I want ya
And I'll be goddamned if I give up at the start

Textinn hljómar í fyrstu líka soldið eins og hann sé í einhverju bandarískuunglingadrama en samt er lagið laust við alla tilgerð og klisjur. Það fjallaar um það hvernig einhver er tilbúinn að berjast fyrir þeim sem hann elskar, amk þrjóskast við að láta viðkomandi taka eftir sér...

So go ahead and play hard to get
Cause I just get a kick out of it
And I want ya
And I'll be goddamned if I give up at the start

Þetta lag er ekta kaliforníu sól og tilfinningin sem maður fær þegar maður hlustar á það er hlý og notaleg og sérstakleg ef vídjóið fylgir með.



Lag: God Damned

Plata mánaðarins: Girls - Album

Fyrst ég byrjaði á því að pósta fyrsta singlinum af plötunni þá finnst mér vera við hæfi að halda áfram á þeirri braut og koma með aðra smáskífuna núna, en það er lagið Lust For Life (ekki Iggy Pop coverið... alls ekki).

Eins og alltaf hjá Girls er laglínan sæmilega einföld, grípandi og svona.... sækadelik, á meðan textarnir eru einskonar hippaleg sólarhylling.... eða eitthvað.... lögin eru flest um sólina og eiturlyf og hvernig er best að taka því rólega. Þetta lag byrjar reyndar á erfiðari nótunum, smá naflaskoðun hjá Cristopher Owens (söngvarinn):

i wish i had a father and maybe then i woulda turned out right
but now im just crazy im totally mad
yeah im just crazy im fucked in the head

Hann klifar svo á orðunum:

but now im just crazy im totally mad
yeah im just crazy im fucked in the head

Það er einmitt þetta sem ég meinti þegar ég sagði að það væri stutt í drungan, en það er samt alltaf stutt í strandarpartíið og sólina:

oh i wish i had a sun tan
i wish i had a pizza and a bottle of wine
i wish i had a beach house
then we could make a big fire every night

eins er viðlagið á jákvæðu nótunum, hann sér vonarglætu í þessu öllu saman.

and maybe if i really tried with all of my heart
then i could make a brand new start in love with you

Þetta lag alveg iðar af hressleika og skemmtun, þetta er svona sumarlag sem er ekki hægt annað að fá á heilann. Það er kanski ekki jafn "gott" og Hellhole Ratrace en shit hvað það er skemmtilegt!

Lag: Lust For Life

oooog svo smá um videoin.

Það komu út tvö mismunandi vídjó með þessu lagi. annars vegar þetta:



Sem er tekið á super 8 vél sem gefur þessu öllu svona skemmtilega stemningu, síðan var það hitt videoið...(ath allsbert fólk þannig að það er ekki viðhæfi allstaðar!)

Linkur hér.

sagan bak við það er þannig að útgáfu fyrirtækið þeirra vildi fá svona voða fína og hressa útgáfu (fyrra videoið) en Girls strákunum fannst það ótrúlega fyndið að gera eina útgáfu sem væri meira í takti við hljómsveitina. Þeir fengu nokkra vini sína til að mæma með laginu á meðan að þau væru allsber og að gera eitthvað fyndið. Sagan segir að það sé til þriðja útgáfan af laginu sé til, Cristopher Owens segir að það sé hommakláms útgáfan og hann er að reyna að fá að gefa hana út (Rammstein hvað!?)

Topp 5 rerun - Kristín Gróa

Rerun pælingin er sú að við fáum séns á að endurtaka gamlan lista eða gera lista sem við misstum af á sínum tíma. Ég er nú þokkalega sátt við listana mína og hef ekki misst af mörgum svo sá listi sem ég valdi er listi sem er líklega aldrei eins hversu oft sem maður gerir hann. Listinn er topp 5 á föstudegi og birtist upphaflega föstudaginn 1. ágúst 2008. Hugsunin á bak við þennan lista var sú að segja frá þeirri tónlist sem var okkur efst í huga þann föstudaginn. Síðast listaði ég upp stök lög en nú ætla ég að lista upp þær 5 plötur sem eiga hug minn allan þessa stundina. Síðasti listi hljóðaði svo:

5. Deer Tick - Art Isn't Real (City Of Sin)
4. Fleetwood Mac - Angel
3. Beck - Gamma Ray
2. Lykke Li - Dance Dance Dance
1. The Felice Brothers - Roll On Arte

Nýi listinn er svona!


5. The Flaming Lips - Embryonic

Ég skal viðurkenna það að ég var búin að missa þann litla áhuga sem ég hafði á The Flaming Lips og var því nákvæmlega ekkert spennt fyrir þessari plötu. Ég hlustaði á sínum tíma talsvert á The Soft Bulletin og Yoshimi Battles The Pink Robots en þær kveiktu samt aldrei almennilega í mér og þegar kom að At War With The Mystics þá nennti ég henni ekki alveg. Það var því frekar af einhverri undarlegri skyldurækni sem ég gaf tvöföldu plötunni (já vei hugsaði ég kaldhæðnislega) Embryonic séns. Góð ákvörðun!

The Flaming Lips - Convinced Of The Hex


4. The Mountain Goats - The Life Of The World To Come

Ég hef aldrei almennilega kveikt á The Mountain Goats en gaurinn er nánast með cult following svo ég hef alltaf haft það á bak við eyrað að gefa honum almennilega séns. Viti menn, ég held að þessi nýja plata sem er uppfull af Biblíutilvísunum og frábærum textum hafi loksins kveikt á perunni minni.

The Mountain Goats - Genesis 30:3


3. Girls - Album

Topp fimm plata mánaðarins er að sjálfsögðu búin að vera í heavy rotation síðustu vikur. Tóndæmi birtist síðastliðinn mánudag og fleiri munu birtast út mánuðinn. Watch this space!


2. El Perro Del Mar - Love Is Not Pop

Eftir hina frekar daufu From The Valley To The Stars sem olli mér nokkrum vonbrigðum gefur Sarah Assbring allt í einu út alveg hreint frábæra plötu. Þetta er breakup plata með upphafi og endi og hún er bara ótrúlega heilsteypt og flott. Mæli með að þið tékkið á þessari.

El Perro Del Mar - Gotta Get Smart


1. Julian Casablancas - Phrazes For The Young

Þessi er gjörsamlega nýdottin í hús og er því last minute addition á listann. Julian Casablancas hefur í heildina fengið alveg ágætis dóma fyrir sólóplötuna sína og ég verð að segja að hún grípur mig gjörsamlega við fyrstu hlustanir. Þetta er öðruvísi en ég bjóst við en á góðan hátt. Þetta er partídansiplata með niðurdrepandi textum... svona það er allt svo mikill bömmer að það eina sem ég get gert er að fá mér einn drykk í viðbót og dansa dansa dansa til að gleyma. Namm.

Julian Casablancas - Out Of The Blue

NÝTTNÝTTNÝTT!!!

Jájájájá.... allt að gerast bara, af því að við erum búin að vera svo dugleg að skrifa í Sarpinn (sem verður fastur á þriðjudögum hér eftir) ætlum við að byrja með svona smá nýtt á móti honum. Í hverjum mánuði verður valin plata mánaðarins og hún kynnt svona þokkalega fyrir ykkur (vonandi). Þetta verður svona nýtt/nýlegt efni, en við ætlum að leyfa okkur að hafa þessi hugtök soldið teygjanleg þannig að enginn má verða brjálaður ef að platan sem við veljum er ekki alveg glæný! Planið er sem sagt að velja einhverja plötu og koma með smá kynningu í byrjun mánaðar og svo kæmi nýtt lag af plötunni í hverri viku eftir það og kannski einhver smá meiri umfjöllun... ef við nennum.

Það má alveg endilega senda inn tilnefningar um plötur í bæði Sarpinn og Plötu mánaðarins, en ég ætla ekkert að lofa því að við veljum það... eins má alveg ennþá senda inn hugmyndir um nýja lista... en allavega þá er fyrsta plata mánaðarins....


Girls - Album

Mér finnst þessi hljómsveit óþolandi!

Nafnið á bandinu er óþolandi Nafnið á plötunni er fáránlega óþolandi! Hæpið sem fylgir þessari hljómsveit er mest óþolandi, prufiði bara að googla hana, 94 milljón hits, ok ég átta mig alveg á því að það er hellingur þarna sem hefur nákvæmlega ekkert með bandið að gera en common það eru fleirri hit en Bítlarnir og Led Zeppelin til samans (það er satt, prufiði bara), og Pitchfork valdi Girls á lista með 500 bestu lögum áratugarins (sæti 383) áður en platan kom út. En mest af öllu finnst mér óþolandi hvað þrátt fyrir það hvað þetta er eitthvað kjánaleg hljómsveit þá er hún geðveikt góð!!! Þetta er ein af þessum plötum sem eiga eftir að verða allstaðar þegar árslistarnir birtast og á það algerlega skilið.

ó já, platan kemur út hjá True Panther, sem Matador á, og opnunarsíðan (fyrsti glugginn) þeirra er líklega mest óþolandi.

Aðal maðurinn í bandinu heitir Christopher Owens (það er þessi í Suede bolnum)og hann er svona gaur sem á annað hvort eftir að verða svona legendary cult hetja í músik eða brenna upp og enginn á eftir að muna eftir honum eftir 2 ár... ég held þetta fyrsta,þó það sé ekki nema bara útaf sögunni hans. Hann ólst upp í svona klikk amerískum sértrúarsöfnuði, sem heitir Children of God (í alvöru, hann heitir það) og þegar að söfnuðurinn neitaði að leyfa foreldrum hans að fara og sækja sér læknishjálpar fyrir eldri bróðir hans (sem dó) þá stakk pabbi hans af. Þetta varð til þess að þau mamma hans voru næstum útskúfuð úr hópnum og þurftu að búa á götunni (en samt innan samfélagsins) og yfirmenn hópsins þvinguðu mömmuna til að selja sig. Christopher stakk af 16 ára og var útigangsmaður þangað til að milljónamæringur frá Texas fann hann og tók hann undir sinn verndarvæng (án djóks!). Þá hittir Christopher, Chet 'JR' White og þeir verða vinir, taka ótrúlega mikið magn af pillum og öðru dópi og búa til þess plötu... sem heitir þessu svaka frumlega nafni: 'Album'.
En eins og ég sagði þá er platan alveg frábær. Hún angar af sumri og stuði (orðaleikur) alveg langar leiðir og það er ekki hægt að hlusta á hana og fá ekki amk 2 lög brennd inní heilann. Þetta eru einfaldir textar og melódíurnar er svona lo-fi indie pop/rock. Ég þykist heyra áhrif frá Spiritualized (einni af mínum uppáhalds) og Grizzly Bear og Ariel Pink og meira að segja pínu Buddy Holly. En þó að þetta sé svona mikið stuð og partý þá er samt einhver drungi yfir þess öllu (kannski ekki annað hægt?) en samt svona jákvæðnis drungi, eins og "allt var einu sinni alveg ömurlegt og ég er ekki alveg kominn yfir það en það er eitthvað miklu betra að taka við núna"- stemmning!? Einni gallinn við þessa plötu sem ég get bent á er að lögin eru öll rosalega ólík. Þetta er svona eins og ekkert sérstaklega hreinn heitur pottur, það er allskonar drasl í honum sem þú veist kannski ekkert endilega afhverju það er þarna, en hann er samt heitur og notalegur... en einhvern veginn er það samt einn af kostunum við plötuna.

Ég ætla að setja fyrstu smáskífuna af plötunni hérna fyrir neðan. Frábært lag sem er frekar rólegt í byrjun og gírast svo aðeins upp í lokin, og svo samkvæmt planinu kemur annað lag í næstu viku og svo framvegis þangað til í desember þegar að það kemur ný plata.


Girls - Hellhole Ratrace

og líka vídjó.



Georg Atli