topp 5 dauðalög - zvenni

Dauði - Fræbbblarnir


Atombomban veitir okkur himnavist
Atombomban veitir okkur langþráða hamingju
Sprengjan kom sem frelsari er trúin brást
Guð var önnum kafinn við að hlusta á Fræbbblana

Helv. hippar, helv. fasistar, helv. skriðdrekar, helv... skiptir engu máli...


My Mommy´s Dead - John Lennon


Lítið lag um Júlíu.

The Great Gig in the Sky - Pink Floyd


...and I am not frightened of dying,
any time will do,
i dont mind...
why should I be frightened of dying?
Theres no reason for it,
you´ve gotta go sometime.
...i never said I was frightened of dying.

lokagiggið...

My Name is Death - The Incredible Stringband

I am the question that cannot be answered,

I am the lover that cannot be lost,

Yet small are the gifts of my servant the soldier,

For time is my offspring, pray, what is my name?

Enginn flýr dauðann og allir verða að leir.

Knockin' On Heaven's Door - Dylan & The Dead


Dylan og hinir dauðu raula dauðasálm.

Kings Of Leon + of Montreal

Hot Potato

Vignir skrifaði um nýju plötu hönkanna í Kings Of Leon um daginn og póstaði þar laginu Crawl sem hljómar ansi vel í mínum eyrum. Nú er komið á flakk annað lag af plötunni sem heitir Sex On Fire og er alveg æði... ég er reyndar með það innprentað í hausinn á mér hvernig Caleb leit út á Hróarskeldutónleikunum svo ég er tilbúin að gúddera allt sem ég heyri hann syngja en það er nú allt annað mál. Ég meina sjáið manninn... þetta er bara ekki hægt. Hehemm en þetta er í alvöru gott lag samt.

Kings Of Leon - Sex On Fire


Einnig er væntanleg á næstunni nýjasta afurð Kevin Barnes og félaga í of Montreal. Platan sú kemur til með að heita Skeletal Lamping og fyrsta lagið er farið að þeytast um internetið. Þetta er ekkert sjokkerandi fráhvarf frá því sem þau voru að gera á Hissing Fauna, Are You The Destroyer? nema það er ennþá meira diskó í gangi. Veit ekki alveg hvað mér finnst ennþá en þetta lofar allavega góðu.

of Montreal - Id Engager

Leonard Cohen

Ég er alltaf að verða meira og meira heilluð af tónlist Leonard Cohen en það hefur satt að segja þurft dálitla þolinmæði til því ég gríp þetta ekkert allt við fyrstu hlustun. Ég er núna búin að kaupa fjórar plötur með honum þó það séu reyndar ekki þær fjórar fyrstu sem fólk myndi kannski venjulega kaupa (á t.d. hvorki Songs Of Love And Hate né I'm Your Man). Platan sem ég er að melta þessa dagana er Death Of A Ladies Man sem hafa alltaf verið skiptar skoðanir um.

Það sem einkennir plötuna fyrst og fremst er að hún er pródúseruð af Phil Spector sem gefur henni óneitanlega sérstakan hljóm. Ég skil alveg að á eftir hinni frábæru og lágstemmdu New Skin For The Old Ceremony hafi hljóðveggurinn hans Spectors með tilheyrandi lúðrum, strengjum og bakröddum hljómað frekar furðulega með tónlist Cohen. Sagan segir að Cohen hafi aldrei verið ánægður með þessa plötu en mér finnst hún venjast ágætlega. Lögin eru mörg hver mjög góð og textarnir auðvitað líka (þetta er jú Cohen) þó þeir séu oft nokkuð grófir. Pródúseringin er kannski það sem stendur mest í mér en með hverri hlustun stingur hún minna í eyrun og lögin standa meira upp úr.

Leonard Cohen - Memories
Leoanrd Cohen - Don't Go Home With Your Hard-On (Bob Dylan og Allen Ginsberg syngja bakraddir!)

Parliament

Það er gott að vera í sumarfríi í góðu veðri en núna er því lokið og þá er ekkert annað að gera en að hlusta á tónlist til að gleyma því að góða veðrið er ennþá úti þó ég sé föst inni í stressi og skít. Jájá.

Ég keypti einhverntíma fyrr í sumar væna safnskífu með fönksveitinni Parliament sem var í raun löngu tímabært því ég hafði aldrei pælt í þeim af neinni alvöru. George Clinton sjálfur var sem kunnugt er einn af forsprökkum sveitarinnar en það er frekar erfitt að henda reiður á fyrrverandi hljómsveitarmeðlimum því ég held að allir og amma þeirra hafi á einhverjum tímapunkti komið nálægt þessari sveit. Þar að auki hefur sveitin sjálf verið kölluð öllum nöfnum undir sólinni svo það er mjög erfitt að átta sig á þessu öllu saman. Ég get hins vegar fullyrt að þetta er funky dót sem er vel þess virði að stúdera. Já og djöfull var ég búin að gleyma hvað Testify er gott lag!

Parliament - Testify
Parliament - Aqua Boogie (A Psychoalphadiscobetabioaquadoloop)

Topp 5 á föstudegi - Erla Þóra

Eric Clapton – Nobody knows you when you're down and out
Ok listinn þessa vikuna er máske örlítið litaður af því að ég er að fara á Clapton tónleika eftir viku.

Eric Clapton – Before you accuse me
Eins og ég sagði hér að ofan...

ABBA – Lay all your love on me
Já, ég fór á myndina... og á söngleikinn á sínum tíma... og já, mig langar að fara á sing along sýninguna á fimmtudaginn enda átti ég erfitt með að break-a ekki into song þegar ég sá myndina um daginn. Abba fan coming through!

Kanye West – Flashing Lights
Vignir spilaði þetta í fyrsta þemamatarklúbbnum án nafns síðasta laugardag og ég er búin að vera með stefið á heilanum síðan. Tjúttí-tjútt.

Fleet Foxes – Your Protector
Í algjöru uppáhaldi hjá mér þessa dagana!

Topp 5 á föstudegi - Zigs

Þessa dagana er ég mikið að fíla The Killers 
og hefur það mikil og augljós áhrif á listann minn í dag.

The Killers feat. Lou Reed – Tranquilize
Ég fæ alltaf gæsahúð þegar krakkarnir byrja að syngja.

The Killers – Read My Mind

The Killers - All These Things That I've Done

The Killers - Mr. Brightside

The Who – Sparks
Var að kaupa mér Live at Leeds.

topp 5 á föstudegi - zvenni

Fimm lög sem ég hef verið að hlusta á þessa vikuna. Þar sem ég er ellismellurinn í genginu markast músíkvalið talsvert af því...

Good to See You - Neil Young


Er enn að vinna úr Neil Young tónleikunum á hróarskeldu og sæki sífellt meira í gömlu plöturnar. Silver & Gold er í uppáhaldi þessa dagana. Einföld, róleg og sveitó, jafnvel naívsk á köflum en gott dæmi um mýkri hlið mannsins.

Don't Worry Be Happy - Bobby McFerrin


Heyrði þetta lag um daginn í einhverri búð og er búinn að vera að glamra það á gítarinn alveg síðan. Ofurjákvæð mantra sungin með kærulausum reggíhreim getur ekki annað en límt sig ínn í heilann og hringsólað þar.

Re: Stacks - Bon Iver


Georg vinur minn var að benda mér á þennan gaur, einhver indíhundur sem heitir Justin Vernon í alvörunni. Hann var sem sagt að gefa út plötu í fyrra sem heitir For Emma, Forever Ago sem eru eflaust gamlar fréttir fyrir mörgum en nýjar og merkilegar fyrir mér.
Skondið hvað sona rólyndis kassagítarvæl og gauragól með vott af laumulegri depurð smýgur í gegn um egóbrynjuna. Fær mann næstum til að langa til að opna sig og tjá hvað mar er í raun og veru að pæla. En sem betur fer er maður fljótur að hrista slíkt af sér, harðlæsa dyrunum aftur og ríghalda í kúlið.

Human Fly - The Cramps


...(talandi um kúl) Ef eitthvað er kúl þá er það rokkabillí, og ef eitthvað er meira kúl en rokkabillí þá er það sækóbillí.

Sister Ray - Velvet Underground


Var að heyra þetta lag um daginn. John Cale surgar á orgeli vörpuðu í gegnum gítarmagnara á meðan Lou Reed syngur um eitthvað sóðalegt í 17 mínútur. Afar skemmtilegt.