1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Get ekki fyrir nokkra muni gert upp á milli Arcade Fire á Glastonbury, Beirut á Glastonbury, Justin Timberlake í Bercy og Man Man í Bowery Ballroom alveg í byrjun ársins :)
The Arcade Fire - No Cars Go
Beirut - Forks and Knives (La Fête)
Justin Timberlake - What Goes Around (Comes Around)
Man Man - Engwish Bwudd
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Lítið um nýjar uppgötvanir á gömlu dóti, meira svona enduruppgötvanir. Kid A , You Forgot It In People og Broken Social Scene með Broken Social Scene og u.þ.b. allt gamla Belle&Sebastian dótið rataði ansi oft á playlistann.
Radiohead - Everything In Its Right Place
Broken Social Scene - 7/4 (Shoreline)
Belle&Sebastian - Expectations
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Vá, mér dettur svo ekkert í hug. Jesus Christ Superstar var mjög flott en ekki jafn flott og ég hélt. Svo var frekar svekkjandi að Beirut kæmi ekki á Airwaves...
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Dizzee Rascal plötunni sem kom út á árinu og M.I.A. Ekki hugmynd afhverju, ætlaði alltaf að hlusta meira á en það bara einhvern veginn...gleymdist eða eitthvað.
Dizzee Rascal - Sirens
M.I.A. - Bamboo Banger
5. Hver er bjartasta vonin?
Örugglega frekar ömurlegt val þar sem maðurinn er þegar búinn að gefa út 2 plötur og báðum var vel tekið EN ég segi það bara samt: Beirut! :)
6. Bónusspurning að eigin vali.
Hvaða hljóðfærum féllstu fyrir á árinu?
Dúddi DÚDDI! Ég held bara að allt sem ég hlustaði á árið 2007 hafi innihaldið harmonikku eða einhvers konar brass tilhneigingu...nú eða bæði. Styð það heilshugar :)
Showing posts with label árslisti 2007. Show all posts
Showing posts with label árslisti 2007. Show all posts
Sunday, January 13, 2008
Friday, January 11, 2008
Topp 5 spurningar ársins - zvenni.
Bestu tónleikar á árinu?
Það var mjög gaman að sjá loksins Who á Glastonbury og í miklu stuði þar að auki og svo Roger Waters í Prag. Jens Lekman var skemmtilegur er hann kom til Íslands í sumar en Arcade Fire voru samt sem áður toppurinn á árinu.
Hvaða gamla dót uppgötvaðirðu á árinu?
Daniel Johnston.
Mestu vonbrigðin?
Modest Mouse á Glastonbury voru ekki eins ofurkraftmiklir og ég var búinn að gera mér í hugarlund þó þeir hafi verið góðir. Var búna mikla þá ansi mikið fyrir mér. Bjóst eiginlega við sprengingu eða eitthvað álíka. Ætli vonbrigðin verði ekki að vera ég sjálfur fyrir að hafa verið þreyttur og farið heim að sofa á Airwaves er The Duke Spirit voru að spila. Var búna sjá þau á öflugum örtónleikum fyrr um daginn og hefði verið gaman að sjá meira af þeim.
Hveru ætlaðirðu að tjekka á en trassaðir?
Ætlaði að stúdera nýju plötur Animal Collective og Panda Bear betur en rétt náði að fá nasaþefinn af þeim í lok árs. Er að bæta fyrir það þessa dagana.
Bjartasta vonin?
Flight of the Conchords, brilljant gaurar með skondin lög sem hoppa á milli tónlistarflokka eins og þeir væru Beck. Tónlistarleg kamelljón með mikinn húmor.
Bónusspurning: Hvert myndirðu fara ef Nick Cave & Bad Seeds, Pixies, Tom Waits og bob hund bjóða þér öll í sitthvort sunnudagsbrunchið sama morguninn?
Pass.
Það var mjög gaman að sjá loksins Who á Glastonbury og í miklu stuði þar að auki og svo Roger Waters í Prag. Jens Lekman var skemmtilegur er hann kom til Íslands í sumar en Arcade Fire voru samt sem áður toppurinn á árinu.
Hvaða gamla dót uppgötvaðirðu á árinu?
Daniel Johnston.
Mestu vonbrigðin?
Modest Mouse á Glastonbury voru ekki eins ofurkraftmiklir og ég var búinn að gera mér í hugarlund þó þeir hafi verið góðir. Var búna mikla þá ansi mikið fyrir mér. Bjóst eiginlega við sprengingu eða eitthvað álíka. Ætli vonbrigðin verði ekki að vera ég sjálfur fyrir að hafa verið þreyttur og farið heim að sofa á Airwaves er The Duke Spirit voru að spila. Var búna sjá þau á öflugum örtónleikum fyrr um daginn og hefði verið gaman að sjá meira af þeim.
Hveru ætlaðirðu að tjekka á en trassaðir?
Ætlaði að stúdera nýju plötur Animal Collective og Panda Bear betur en rétt náði að fá nasaþefinn af þeim í lok árs. Er að bæta fyrir það þessa dagana.
Bjartasta vonin?
Flight of the Conchords, brilljant gaurar með skondin lög sem hoppa á milli tónlistarflokka eins og þeir væru Beck. Tónlistarleg kamelljón með mikinn húmor.
Bónusspurning: Hvert myndirðu fara ef Nick Cave & Bad Seeds, Pixies, Tom Waits og bob hund bjóða þér öll í sitthvort sunnudagsbrunchið sama morguninn?
Pass.
Lokauppgjör 2007 - Vignir
Já, þá er bara að svara nokkrum spurningum...
1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Þetta var aldeilis gott tónleikaár og margt skemmtilegt sem maður náði að sjá. Á Airwaves stóðu uppi tónleikar Deerhoof, !!! og Of Montreal. En bestu tónleikar sem ég sá voru án alls vafa Arcade Fire á Glastonbury hátíðinni. Frábær tónlist vel spiluð, gríðargóð sviðsframkoma og ótrúlega góð stemning á tónleikum. Að lifa er að syngja með einhverjum þúsundum viðlagið í 'Wake Up'.
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Ég fór aðeins að hlusta meira á Bob Dylan á árinu sem hafði fengið að sitja á hakanum í einhvern tíma. Einnig fór ég að dýfa tánni aðeins í gamalt soul. Al Green fékk stundum að fara á fóninn og 'We're Having a Party' með Sam Cooke er gamla lag ársins! Svo setti ég Magnýl frekar oft á fóninn sem er alltaf sterkur leikur.
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Plata Bloc Party, A Weekend in the City, voru mikil vonbrigði og kemst ekki í hálfkvisti við frumburðinn.
Modest Mouse á Glastonbury voru líka nokkur vonbrigði en því má nú bara kenna um greinilega þreytu í hógværu músunum.
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Panda Bear, nýju White Stripes plötunni, nýju Spoon plötunni og nýju Animal Collective plötunni, sem ég týndi.
5. Hver er bjartasta vonin?
Battles eiga ótrúlega góða debut plötu og eru því sterkir frambjóðendur í þetta. Hins vegar ætla ég að segja að Zach Condon og félagar í Beirut séu bjartasta vonin, því eftir tvær frábærar plötur er greinilegt að hér er mikilvægur unglingslistamaður á ferð. Svo má heldur ekki gleyma Flight of the Conchords sem komu virkilega sterkir inn!
6. Bónus: Hvaða mynd var með besta soundtrackið á árinu?
I'm not there kom út í fyrra en ég sá hana á þessu ári. Ég ætla samt að setja hana sem besta soundtrackið. Frábær Bob Dylan lög í flutningi mannsins sjálfs og leikaranna. Mér fannst mjög gaman að Christian Bale og svarta stráknum en Jim James úr My Morning Jacket stal senunni!
1. Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Þetta var aldeilis gott tónleikaár og margt skemmtilegt sem maður náði að sjá. Á Airwaves stóðu uppi tónleikar Deerhoof, !!! og Of Montreal. En bestu tónleikar sem ég sá voru án alls vafa Arcade Fire á Glastonbury hátíðinni. Frábær tónlist vel spiluð, gríðargóð sviðsframkoma og ótrúlega góð stemning á tónleikum. Að lifa er að syngja með einhverjum þúsundum viðlagið í 'Wake Up'.
2. Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Ég fór aðeins að hlusta meira á Bob Dylan á árinu sem hafði fengið að sitja á hakanum í einhvern tíma. Einnig fór ég að dýfa tánni aðeins í gamalt soul. Al Green fékk stundum að fara á fóninn og 'We're Having a Party' með Sam Cooke er gamla lag ársins! Svo setti ég Magnýl frekar oft á fóninn sem er alltaf sterkur leikur.
3. Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Plata Bloc Party, A Weekend in the City, voru mikil vonbrigði og kemst ekki í hálfkvisti við frumburðinn.
Modest Mouse á Glastonbury voru líka nokkur vonbrigði en því má nú bara kenna um greinilega þreytu í hógværu músunum.
4. Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
Panda Bear, nýju White Stripes plötunni, nýju Spoon plötunni og nýju Animal Collective plötunni, sem ég týndi.
5. Hver er bjartasta vonin?
Battles eiga ótrúlega góða debut plötu og eru því sterkir frambjóðendur í þetta. Hins vegar ætla ég að segja að Zach Condon og félagar í Beirut séu bjartasta vonin, því eftir tvær frábærar plötur er greinilegt að hér er mikilvægur unglingslistamaður á ferð. Svo má heldur ekki gleyma Flight of the Conchords sem komu virkilega sterkir inn!
6. Bónus: Hvaða mynd var með besta soundtrackið á árinu?
I'm not there kom út í fyrra en ég sá hana á þessu ári. Ég ætla samt að setja hana sem besta soundtrackið. Frábær Bob Dylan lög í flutningi mannsins sjálfs og leikaranna. Mér fannst mjög gaman að Christian Bale og svarta stráknum en Jim James úr My Morning Jacket stal senunni!
Ársuppgjör 2007 - Kristín Gróa
Hverjir voru bestu tónleikar sem þú sást á árinu?
Bob Dylan var magnaður í Gautaborg og ég get eiginlega ekki annað en minnst á Glastonbury því það var æðislegt í alla staði þó hápunktarnir hafi tvímælalaust verið Arcade Fire og Beirut. Ég get varla gert upp á milli en held að Arcade hafi vinninginn... ég meina sjáið bara þessa klippu. Geðveikt!
Arcade Fire live á Glastonbury 2007
Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Úff það er orðið dálítið erfitt að uppgötva eitthvað gamalt en ég afrekaði það þó að kaupa plötuna Forever Changes með Arthur Lee og félögum hans í Love sem ég hafði aldrei hlustað á áður. Lagið Alone Again Or er yfirleitt ofarlega á bestu lög ever listum en það hafði ég bara aldrei heyrt fyrr en ég keypti plötuna. Kreisí. Allavega þá er þetta auðvitað alveg killer plata og hún hefur ósjaldan fengið að hljóma á árinu.
Love - Alone Again Or
Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Our Love To Admire með Interpol. Ég var mjög spennt fyrir þessari plötu en svo fannst mér hún eitthvað svo óspennandi. Ég hef hingað til verið mjög mikill Interpol aðdáandi en þessi plata kveikti bara ekkert í mér sem er synd og skömm. Ég er alls ekkert að segja að þetta sé léleg plata en ég varð samt fyrir gríðarlegum vonbrigðum með hana.
Interpol - The Heinrich Maneuver
Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
In Rainbows með Radiohead. Ég verandi svo skelfilega gamaldags og uppfull af þvermóðsku halaði plötunni aldrei niður þegar hún var gefin út á þennan umdeilda hátt í haust. Mér finnst ég hlusta eitthvað svo vitlaust á plötur þegar ég er bara með þær í tölvunni, fer að spóla yfir lög og heildarmyndin fer alveg framhjá mér. Tilhugsunin um að tónlist verði bara á stafrænu formi fer alveg með mig því mér þykir svo gaman að kaupa einhvern físískan hlut sem ég get svo "átt" og hlustað á. Ég keypti plötuna annars loksins um síðustu helgi og hún lofar góðu svo jeijj.
Radiohead - House Of Cards
Hver var bjartasta vonin?
Það komu út rosalega margar góðar debut plötur á árinu svo þetta er ekki auðvelt val. Ég held ég verði þó að segja The Besnard Lakes sem áttu eina af bestu plötum ársins. Það verður virkilega spennandi að heyra eitthvað meira frá þeim. Ég er líka alveg heilluð af þessu plötucoveri, mér finnst það svakaflott.
The Besnard Lakes - Disaster
Bónusspurning: Hvaða plata kom þér mest á óvart á árinu?
Friend Opportunity með Deerhoof. Hafði aldrei fílað þau neitt sérstaklega, fannst þau eitthvað of fríkíkrútt eitthvað og var búin að ákveða að þau væru að rembast við að vera skrítin. Einhverra hluta vegna keypti ég þó þessa plötu og ég er alveg ótrúlega fegin. Ekki nóg með að þetta sé alveg mögnuð plata heldur opnaði þetta líka eyru mín fyrir eldra dótinu þeirra sem er vissulega skrítið... en það er meira spunnið í það en ég hélt. Svona getur manni skjátlast.
Deerhoof - Matchbook Seeks Maniac
Bob Dylan var magnaður í Gautaborg og ég get eiginlega ekki annað en minnst á Glastonbury því það var æðislegt í alla staði þó hápunktarnir hafi tvímælalaust verið Arcade Fire og Beirut. Ég get varla gert upp á milli en held að Arcade hafi vinninginn... ég meina sjáið bara þessa klippu. Geðveikt!
Arcade Fire live á Glastonbury 2007
Hvaða gamalt dót uppgötvaðir þú á árinu?
Úff það er orðið dálítið erfitt að uppgötva eitthvað gamalt en ég afrekaði það þó að kaupa plötuna Forever Changes með Arthur Lee og félögum hans í Love sem ég hafði aldrei hlustað á áður. Lagið Alone Again Or er yfirleitt ofarlega á bestu lög ever listum en það hafði ég bara aldrei heyrt fyrr en ég keypti plötuna. Kreisí. Allavega þá er þetta auðvitað alveg killer plata og hún hefur ósjaldan fengið að hljóma á árinu.
Love - Alone Again Or
Hver voru mestu vonbrigði ársins?
Our Love To Admire með Interpol. Ég var mjög spennt fyrir þessari plötu en svo fannst mér hún eitthvað svo óspennandi. Ég hef hingað til verið mjög mikill Interpol aðdáandi en þessi plata kveikti bara ekkert í mér sem er synd og skömm. Ég er alls ekkert að segja að þetta sé léleg plata en ég varð samt fyrir gríðarlegum vonbrigðum með hana.
Interpol - The Heinrich Maneuver
Hverju ætlaðirðu alltaf að tékka á á árinu en trassaðir?
In Rainbows með Radiohead. Ég verandi svo skelfilega gamaldags og uppfull af þvermóðsku halaði plötunni aldrei niður þegar hún var gefin út á þennan umdeilda hátt í haust. Mér finnst ég hlusta eitthvað svo vitlaust á plötur þegar ég er bara með þær í tölvunni, fer að spóla yfir lög og heildarmyndin fer alveg framhjá mér. Tilhugsunin um að tónlist verði bara á stafrænu formi fer alveg með mig því mér þykir svo gaman að kaupa einhvern físískan hlut sem ég get svo "átt" og hlustað á. Ég keypti plötuna annars loksins um síðustu helgi og hún lofar góðu svo jeijj.
Radiohead - House Of Cards
Hver var bjartasta vonin?
Það komu út rosalega margar góðar debut plötur á árinu svo þetta er ekki auðvelt val. Ég held ég verði þó að segja The Besnard Lakes sem áttu eina af bestu plötum ársins. Það verður virkilega spennandi að heyra eitthvað meira frá þeim. Ég er líka alveg heilluð af þessu plötucoveri, mér finnst það svakaflott.
The Besnard Lakes - Disaster
Bónusspurning: Hvaða plata kom þér mest á óvart á árinu?
Friend Opportunity með Deerhoof. Hafði aldrei fílað þau neitt sérstaklega, fannst þau eitthvað of fríkíkrútt eitthvað og var búin að ákveða að þau væru að rembast við að vera skrítin. Einhverra hluta vegna keypti ég þó þessa plötu og ég er alveg ótrúlega fegin. Ekki nóg með að þetta sé alveg mögnuð plata heldur opnaði þetta líka eyru mín fyrir eldra dótinu þeirra sem er vissulega skrítið... en það er meira spunnið í það en ég hélt. Svona getur manni skjátlast.
Deerhoof - Matchbook Seeks Maniac
Friday, January 4, 2008
Plötur ársins - Zvenni
Wincing the night away - Shins
Shins hressir að vanda.
Australia
We Were Dead Before The Ship Even Sank - Modest Mouse
Góð plata þrátt fyrir ögn breyttar áherslur. Nýr meðlimur og Shins gaurinn í bakröddum setja sinn brag á heildina, fyrir vikið virkar hún ögn poppaðri á köflum. Samt má vel greina gamla góða Modest Mouse á bak við.
Dashboard
Night falls over Kortedala - Jens Lekman
Beið spenntur eftir þessari, og er nokk sáttur. Finnst lögin þó misgóð en meira en helmingur þeirra hitta vel í mark og eru góð dæmi um afbragðs texta- og lagasmíð Lekmans.
Shirin
Grinderman - Grinderman
Hittararnir tveir No Pussy Blues og Get It On gripu strax en restin tók fleiri hlustanir. Í heildina afar góð plata með Cave og félögum skeggjuðum og lubbuðum í miklum ham.
Honey Bee (lets fly to Mars)
Neon Bible - Arcade Fire
Hef oftast sett þessa í á árinu, er ekki alveg viss um að ég taki hana fram yfir frumburðinn en hann er líka ansi öflugur. Alla veganna þá er þetta plata ársins að mínu mati.
Neon Bible
Shins hressir að vanda.
Australia
We Were Dead Before The Ship Even Sank - Modest Mouse
Góð plata þrátt fyrir ögn breyttar áherslur. Nýr meðlimur og Shins gaurinn í bakröddum setja sinn brag á heildina, fyrir vikið virkar hún ögn poppaðri á köflum. Samt má vel greina gamla góða Modest Mouse á bak við.
Dashboard
Night falls over Kortedala - Jens Lekman
Beið spenntur eftir þessari, og er nokk sáttur. Finnst lögin þó misgóð en meira en helmingur þeirra hitta vel í mark og eru góð dæmi um afbragðs texta- og lagasmíð Lekmans.
Shirin
Grinderman - Grinderman
Hittararnir tveir No Pussy Blues og Get It On gripu strax en restin tók fleiri hlustanir. Í heildina afar góð plata með Cave og félögum skeggjuðum og lubbuðum í miklum ham.
Honey Bee (lets fly to Mars)
Neon Bible - Arcade Fire
Hef oftast sett þessa í á árinu, er ekki alveg viss um að ég taki hana fram yfir frumburðinn en hann er líka ansi öflugur. Alla veganna þá er þetta plata ársins að mínu mati.
Neon Bible
Topp 5 plötur ársins 2007 - Vignir
5. Of Montreal - Hissing Fauna, Are You The Destroyer?
Of Montreal mæta með alveg frábæra poppóperu full af ótrúlega flottum lagasmíðum og skemmtilegum textum. Er Kevin Barnes Brian Wilson-inn okkar? Uppsetningin á plötunni er skemmtileg og maður fær dálitla A-hlið, B-hlið tilfinningu af henni þar sem að The Past is a Grotesque Animal skiptir henni og maður fær góða upplifun af plötunni í heild sinni.
Suffer for Fashion
Heimdalsgate Like a Promothean Curse
4. Battles - Mirrored
Hálfgerða súpergrúppan Battles var búin að gefa út nokkrar EP plötur árið 2006 áður en þeir mættu á svæðið með fyrstu plötuna sína, Mirrored. Klárlega besta debut plata ársins! Drengirnir eru alveg rosalega þéttir og ná að blanda saman rokkinu og elektró-inu betur en margar hljómsveitir sem hafa eytt allri starfsævi sinni í að reyna. Meðlimir hljómsveitarinnar eru hver öðrum betri en trommarinn John Stanier er, að mínu mati, lykillinn að ráðgátunni. Ótrúlega sterkur trommuleikur á plötunni sem jarðtengir alla og bætir náttúru við alla vírana og tæknina.
Atlas
Tonto
3. The National - Boxer
Einfaldlega frábær rokkplata. Hér er ekkert verið að flækja hlutina, bara rokk, stundum skreytt með strengjum og í mesta lagi smá brassi. Platan byrjar á einu besta lagi ársins, Fake Empire, og píanóstefið og letileg rödd grípur mann. Þessi rödd heldur manni síðan í gegnum alla plötuna sem hefur varla feilpunkt. Nokkuð mellow plata sem virkar vel við flest öll tækifæri, í bílnum, í vinnunni eða í keli með kærustunni.
Fake Empire
Ada
2. Arcade Fire - Neon Bible
Arcade Fire fengu þau hlutskipti að þurfa að gefa út þá plötu sem beðið var mest eftir á árinu. Frumburðurinn, Funeral, er klárlega ein besta plata þessa áratugar og því var víst að það var mikil pressa á mannskapnum. Þetta virtist samt ekki hafa nein áhrif á þau. Þau skelltu sér bara í kirkju til að taka upp plötuna og pródúseruðu sjálf (virkaði fyrir Mugison, ekki satt?). Þegar platan loksins kom og ég hlustaði á hana í fyrsta skipti, þá var ég pínu svekktur. En platan fékk fleiri tækifæri og vann á og verður betri í hvert sinn sem maður heyrir hana. Sándið er orðið aðeins stærra, stallurinn sem hljómsveitin situr á er hærri og predikunin meiri.
Platan er ekki eins góð og Funeral og er það bara alveg allt í lagi. Ef að þau halda áfram að gera svona plötur þá er ferillinn tryggður.
1. Radiohead - In Rainbows
Radiohead áttu eitt rosalegasta stunt ársins þegar þeir dömpuðu á okkur plötu, öllum að óvörum, og maður réð hvað maður borgaði fyrir hana?!? Stærsta "relevant"(Prince er cool og allt það) bandið sem hafði gert þetta. Mikið var rætt um framtíð tónlistarútgáfu og hvert allt væri að stefna. Eru útgáfufyrirtækin dauð? Er Radiohead að fara á hausinn og skipta um kennitölu? Gera allir þetta í framtíðinni? Hvað var fólk að borga? Mun fólk kaupa diskinn líka út í búð? Við getum ekki svarað þessum spurningum núna en víst er að þetta var mjög flott múv sem gæti endað í sögunni sem vendipunktur milli gamla tónlistarheimsins og nýja heimsins? Eða kannski ekki, ég er enginn fokkings sagnfræðingur.
En mér fannst mikið meira rætt um högun útgáfu plötunnar heldur en plötuna sjálfa. Þetta er nefnilega besta plata Radiohead síðan að Kid A kom út. Á þessari plötu eru þeir loksins búnir að finna hvar þeir vilja vera, að mínu mati. Ef að maður lítur á Kid A sem plötu þar sem að hljómsveitin var öll brotin upp, þá er In Rainbows platan þar sem að hlutirnir eru allir komnir saman aftur, í annarri mynd en upphaflega. Þetta er platan sem að Hail to the Thief náði ekki alveg að vera. Hérna er hljómsveit sem er búin að vera starfandi í næstum 20 ár og er enn að gefa út bestu lögin sín: All I Need, Reckoner, Bodysnatchers, þetta er með því besta sem Oxford drengirnir hafa gefið út.
Það er ekki að finna feilnótu á þessari plötu. Hún byrjar á rafræna taktinu í 15 Step, stuðið heldur áfram í Bodysnatchers og áður en maður veit af er verið að loka plötunni með hinu fallega Videotape. Plata ársins!
Bodysnatchers
Reckoner
Það sem sat út fyrir:
Beirut - The Flying Club Cup
Daft Punk - Alive 2007
Klaxons - Myths of the Near Future
M.I.A. - Kala
Mugison - Mugiboogie
Okkervil River - Stage Names
P.S. Linkarnir koma inn seinna, uploadið er hægt
Of Montreal mæta með alveg frábæra poppóperu full af ótrúlega flottum lagasmíðum og skemmtilegum textum. Er Kevin Barnes Brian Wilson-inn okkar? Uppsetningin á plötunni er skemmtileg og maður fær dálitla A-hlið, B-hlið tilfinningu af henni þar sem að The Past is a Grotesque Animal skiptir henni og maður fær góða upplifun af plötunni í heild sinni.
Suffer for Fashion
Heimdalsgate Like a Promothean Curse
4. Battles - Mirrored
Hálfgerða súpergrúppan Battles var búin að gefa út nokkrar EP plötur árið 2006 áður en þeir mættu á svæðið með fyrstu plötuna sína, Mirrored. Klárlega besta debut plata ársins! Drengirnir eru alveg rosalega þéttir og ná að blanda saman rokkinu og elektró-inu betur en margar hljómsveitir sem hafa eytt allri starfsævi sinni í að reyna. Meðlimir hljómsveitarinnar eru hver öðrum betri en trommarinn John Stanier er, að mínu mati, lykillinn að ráðgátunni. Ótrúlega sterkur trommuleikur á plötunni sem jarðtengir alla og bætir náttúru við alla vírana og tæknina.
Atlas
Tonto
3. The National - Boxer
Einfaldlega frábær rokkplata. Hér er ekkert verið að flækja hlutina, bara rokk, stundum skreytt með strengjum og í mesta lagi smá brassi. Platan byrjar á einu besta lagi ársins, Fake Empire, og píanóstefið og letileg rödd grípur mann. Þessi rödd heldur manni síðan í gegnum alla plötuna sem hefur varla feilpunkt. Nokkuð mellow plata sem virkar vel við flest öll tækifæri, í bílnum, í vinnunni eða í keli með kærustunni.
Fake Empire
Ada
2. Arcade Fire - Neon Bible
Arcade Fire fengu þau hlutskipti að þurfa að gefa út þá plötu sem beðið var mest eftir á árinu. Frumburðurinn, Funeral, er klárlega ein besta plata þessa áratugar og því var víst að það var mikil pressa á mannskapnum. Þetta virtist samt ekki hafa nein áhrif á þau. Þau skelltu sér bara í kirkju til að taka upp plötuna og pródúseruðu sjálf (virkaði fyrir Mugison, ekki satt?). Þegar platan loksins kom og ég hlustaði á hana í fyrsta skipti, þá var ég pínu svekktur. En platan fékk fleiri tækifæri og vann á og verður betri í hvert sinn sem maður heyrir hana. Sándið er orðið aðeins stærra, stallurinn sem hljómsveitin situr á er hærri og predikunin meiri.
Platan er ekki eins góð og Funeral og er það bara alveg allt í lagi. Ef að þau halda áfram að gera svona plötur þá er ferillinn tryggður.
1. Radiohead - In Rainbows
Radiohead áttu eitt rosalegasta stunt ársins þegar þeir dömpuðu á okkur plötu, öllum að óvörum, og maður réð hvað maður borgaði fyrir hana?!? Stærsta "relevant"(Prince er cool og allt það) bandið sem hafði gert þetta. Mikið var rætt um framtíð tónlistarútgáfu og hvert allt væri að stefna. Eru útgáfufyrirtækin dauð? Er Radiohead að fara á hausinn og skipta um kennitölu? Gera allir þetta í framtíðinni? Hvað var fólk að borga? Mun fólk kaupa diskinn líka út í búð? Við getum ekki svarað þessum spurningum núna en víst er að þetta var mjög flott múv sem gæti endað í sögunni sem vendipunktur milli gamla tónlistarheimsins og nýja heimsins? Eða kannski ekki, ég er enginn fokkings sagnfræðingur.
En mér fannst mikið meira rætt um högun útgáfu plötunnar heldur en plötuna sjálfa. Þetta er nefnilega besta plata Radiohead síðan að Kid A kom út. Á þessari plötu eru þeir loksins búnir að finna hvar þeir vilja vera, að mínu mati. Ef að maður lítur á Kid A sem plötu þar sem að hljómsveitin var öll brotin upp, þá er In Rainbows platan þar sem að hlutirnir eru allir komnir saman aftur, í annarri mynd en upphaflega. Þetta er platan sem að Hail to the Thief náði ekki alveg að vera. Hérna er hljómsveit sem er búin að vera starfandi í næstum 20 ár og er enn að gefa út bestu lögin sín: All I Need, Reckoner, Bodysnatchers, þetta er með því besta sem Oxford drengirnir hafa gefið út.
Það er ekki að finna feilnótu á þessari plötu. Hún byrjar á rafræna taktinu í 15 Step, stuðið heldur áfram í Bodysnatchers og áður en maður veit af er verið að loka plötunni með hinu fallega Videotape. Plata ársins!
Bodysnatchers
Reckoner
Það sem sat út fyrir:
Beirut - The Flying Club Cup
Daft Punk - Alive 2007
Klaxons - Myths of the Near Future
M.I.A. - Kala
Mugison - Mugiboogie
Okkervil River - Stage Names
P.S. Linkarnir koma inn seinna, uploadið er hægt
Topp 5 plötur ársins 2007 - Kristín Gróa
Ég talaði um það fyrir viku síðan að það væri auðveldara að velja plötur ársins heldur en lög en engu að síður vafðist þetta þónokkuð fyrir mér...
5. M.I.A. - Kala
Ég veit ekki af hverju þessi plata höfðar svona mikið meira til mín heldur en Arular en hún gerir það nú samt. Það eru ansi skiptar skoðanir um þessa plötu en mér finnst hún alveg rosalega skemmtileg.
Hápunktar:
Jimmy
Mango Pickle Down River
Paper Planes
4. The National - Boxer
Þessi rödd, þessi rödd, þessi rödd! Ég gæti eytt ævinni í að hlusta á kæruleysislegan sönginn. Ég get ekki sagt að þetta sé brjálæðisleg stefnubreyting hjá þeim frá plötunni Alligator en það er þó eitthvað breytt sem ég get ekki sett fingurinn á. Textarnir eru auðvitað aðeins mildari á þessari plötu og trommurnar mun æstari en plöturnar eiga það sameiginlegt að læðast aftan að manni. Þetta virkar allt voða rólegt og "eins" við fyrstu hlustun en svo skyndilega brjótast melódíurnar fram og textarnir fara að snerta mann. Plata sem á eftir að fara reglulega á fóninn um ókomna tíð.
Hápunktar:
Fake Empire
Slow Show
Start A War
3. Jens Lekman - Night Falls Over Kortedala
Það er erfitt að lýsa textunum hans Jens en honum tekst á einhvern undraverðan hátt að gera lítið úr sjálfum sér og gera grín að því um leið án þess að detta í þá gryfju að vera of "greyið ég" eða rembingsfyndinn. Þegar ég hlusta á lögin hans langar mig mest til að knúsa hann því hann virkar eins og geðveikt góður strákur sem er bara alltaf að lenda í einhverju rugli og er sífellt angistarfullur yfir því. Svo er hann kannski bara asni en ég held samt ekki... og þess vegna vil ég heyra meira.
Hápunktar:
The Opposite Of Hallelujah
A Postcard To Nina
Friday Night At The Drive-In Bingo
1. - 2. Okkervil River - The Stage Names
Ég hélt að það væri ekki séns að gera betur en Black Sheep Boy en svei mér þá ég held að Will Sheff og félögum hafi næstum tekist það enda ekki eitt veikt lag á þessari plötu. Textarnir eru auðvitað alveg sér kapítuli út af fyrir sig, alveg ótrúlega vel gerðir og sérstakir á allan hátt. Ég gat hreinlega ekki gert upp á milli þessarar plötu og þeirrar sem kemur næst svo þær fá að sitja á toppnum saman.
Hápunktar:
Our Live Is Not A Movie Or Maybe
Plus Ones
John Allyn Smith Sails (ég meina hversu snyrtilega koma þeir Sloop John B stefinu inn? Snilldarlega gert!)
1. - 2. of Montreal - Hissing Fauna, Are You The Destroyer?
Við fyrstu hlustun fannst mér þetta skelfilega poppað og over the top en svo stóð ég mig að því að hlusta stanslaust á þessa plötu og fá ekki nóg. Þegar ég fór svo að pæla í textunum og kynna mér baksöguna þá varð mér skyndilega ljóst hvað þetta er mikið meistaraverk. Kevin Barnes fór í glamrokk gallann, reif úr sér hjartað, stráði yfir það glimmeri og dansaði um með það í hendinni . Hressasta plata sem gerð hefur verið um einmanaleika, sársauka og sjálfsvígshugsanir.
Gronlandic Edit
A Sentence Of Sorts In Kongsvinger
The Past Is A Grotesque Animal
Ég verð eiginlega bara að fá að nefna næstu plötur inn á lista. Í engri sérstakri röð:
The Besnard Lakes - The Besnard Lakes Are The Dark Horse, Neil Young - Chrome Dreams II, Sunset Rubdown - Random Spirit Lover, Animal Collective - Strawberry Jam, Spoon - Ga Ga Ga Ga Ga
5. M.I.A. - Kala
Ég veit ekki af hverju þessi plata höfðar svona mikið meira til mín heldur en Arular en hún gerir það nú samt. Það eru ansi skiptar skoðanir um þessa plötu en mér finnst hún alveg rosalega skemmtileg.
Hápunktar:
Jimmy
Mango Pickle Down River
Paper Planes
4. The National - Boxer
Þessi rödd, þessi rödd, þessi rödd! Ég gæti eytt ævinni í að hlusta á kæruleysislegan sönginn. Ég get ekki sagt að þetta sé brjálæðisleg stefnubreyting hjá þeim frá plötunni Alligator en það er þó eitthvað breytt sem ég get ekki sett fingurinn á. Textarnir eru auðvitað aðeins mildari á þessari plötu og trommurnar mun æstari en plöturnar eiga það sameiginlegt að læðast aftan að manni. Þetta virkar allt voða rólegt og "eins" við fyrstu hlustun en svo skyndilega brjótast melódíurnar fram og textarnir fara að snerta mann. Plata sem á eftir að fara reglulega á fóninn um ókomna tíð.
Hápunktar:
Fake Empire
Slow Show
Start A War
3. Jens Lekman - Night Falls Over Kortedala
Það er erfitt að lýsa textunum hans Jens en honum tekst á einhvern undraverðan hátt að gera lítið úr sjálfum sér og gera grín að því um leið án þess að detta í þá gryfju að vera of "greyið ég" eða rembingsfyndinn. Þegar ég hlusta á lögin hans langar mig mest til að knúsa hann því hann virkar eins og geðveikt góður strákur sem er bara alltaf að lenda í einhverju rugli og er sífellt angistarfullur yfir því. Svo er hann kannski bara asni en ég held samt ekki... og þess vegna vil ég heyra meira.
Hápunktar:
The Opposite Of Hallelujah
A Postcard To Nina
Friday Night At The Drive-In Bingo
1. - 2. Okkervil River - The Stage Names
Ég hélt að það væri ekki séns að gera betur en Black Sheep Boy en svei mér þá ég held að Will Sheff og félögum hafi næstum tekist það enda ekki eitt veikt lag á þessari plötu. Textarnir eru auðvitað alveg sér kapítuli út af fyrir sig, alveg ótrúlega vel gerðir og sérstakir á allan hátt. Ég gat hreinlega ekki gert upp á milli þessarar plötu og þeirrar sem kemur næst svo þær fá að sitja á toppnum saman.
Hápunktar:
Our Live Is Not A Movie Or Maybe
Plus Ones
John Allyn Smith Sails (ég meina hversu snyrtilega koma þeir Sloop John B stefinu inn? Snilldarlega gert!)
1. - 2. of Montreal - Hissing Fauna, Are You The Destroyer?
Við fyrstu hlustun fannst mér þetta skelfilega poppað og over the top en svo stóð ég mig að því að hlusta stanslaust á þessa plötu og fá ekki nóg. Þegar ég fór svo að pæla í textunum og kynna mér baksöguna þá varð mér skyndilega ljóst hvað þetta er mikið meistaraverk. Kevin Barnes fór í glamrokk gallann, reif úr sér hjartað, stráði yfir það glimmeri og dansaði um með það í hendinni . Hressasta plata sem gerð hefur verið um einmanaleika, sársauka og sjálfsvígshugsanir.
Gronlandic Edit
A Sentence Of Sorts In Kongsvinger
The Past Is A Grotesque Animal
Ég verð eiginlega bara að fá að nefna næstu plötur inn á lista. Í engri sérstakri röð:
The Besnard Lakes - The Besnard Lakes Are The Dark Horse, Neil Young - Chrome Dreams II, Sunset Rubdown - Random Spirit Lover, Animal Collective - Strawberry Jam, Spoon - Ga Ga Ga Ga Ga
Saturday, December 29, 2007
Árslisti - topp 5 lög ársins 2007 - Krissa
Aðeins of sein...hef ekkert komist í tölvu sökum flutninga og vesens :/ But here goes:
5. Battles - Atlas
Ég var bara blown away þegar ég heyrði þetta lag fyrst og verð það enn í hvert skipti sem ég heyri það, þrátt fyrir allt of allt of margar hlustanir! Eitthvað nýtt og spennandi
4. The National - Fake Empire
Eerie og fallegt allt í senn...Röddin hreint út sagt ótrúleg. Ég dett ennþá alltaf út þegar ég heyri þetta lag, þrátt fyrir fáranlega margar hlustanir, það er bara ekki hægt að hugsa um neitt annað meðan maður hlustar á það!
3. Okkervil River - Our Life Is Not A Movie Or Maybe
Hlustaði svo mikið á Black Sheep Boy að ég bjóst ekki við að grípa nýjustu plötuna strax. Ég skipti um skoðun um leið og ég heyrði fyrsta lag plötunnar...!!!
2. Arcade Fire - Intervention
Einn af hápunktum Arcade Fire tónleikanna sem toppfimm meðlimir sáu í sumar og hápunktur plötunnar...þetta er bara frábært lag í alla staði!
1. Beirut - Nantes
Ég elskaði elskaði elskaði Gulag Orkestar og með henni kom Zach Condon sér þægilega fyrir í hópi uppáhalds tónlistarmanna minna. Þegar hann svo minnkaði aðeins balkan áhrifin og bætti í staðinn við frönsk/ítölskum áhrifum á The Flying Clup Cup gulltryggði hann sæti sitt. Platan er enn betri en sú fyrri og ég er búin að spila hana allstaðar á þessu ári: í prófalestri, á ferðalögum, á laugardagskvöldum jafnt og mánudagsmorgnum...virkar jafn vel allstaðar og Nantes er bara extra gott :)
5. Battles - Atlas
Ég var bara blown away þegar ég heyrði þetta lag fyrst og verð það enn í hvert skipti sem ég heyri það, þrátt fyrir allt of allt of margar hlustanir! Eitthvað nýtt og spennandi
4. The National - Fake Empire
Eerie og fallegt allt í senn...Röddin hreint út sagt ótrúleg. Ég dett ennþá alltaf út þegar ég heyri þetta lag, þrátt fyrir fáranlega margar hlustanir, það er bara ekki hægt að hugsa um neitt annað meðan maður hlustar á það!
3. Okkervil River - Our Life Is Not A Movie Or Maybe
Hlustaði svo mikið á Black Sheep Boy að ég bjóst ekki við að grípa nýjustu plötuna strax. Ég skipti um skoðun um leið og ég heyrði fyrsta lag plötunnar...!!!
2. Arcade Fire - Intervention
Einn af hápunktum Arcade Fire tónleikanna sem toppfimm meðlimir sáu í sumar og hápunktur plötunnar...þetta er bara frábært lag í alla staði!
1. Beirut - Nantes
Ég elskaði elskaði elskaði Gulag Orkestar og með henni kom Zach Condon sér þægilega fyrir í hópi uppáhalds tónlistarmanna minna. Þegar hann svo minnkaði aðeins balkan áhrifin og bætti í staðinn við frönsk/ítölskum áhrifum á The Flying Clup Cup gulltryggði hann sæti sitt. Platan er enn betri en sú fyrri og ég er búin að spila hana allstaðar á þessu ári: í prófalestri, á ferðalögum, á laugardagskvöldum jafnt og mánudagsmorgnum...virkar jafn vel allstaðar og Nantes er bara extra gott :)
Friday, December 28, 2007
Topp 5 lög ársins 2007 - Vignir
5. Of Montreal - The Past is a Grotesque Animal
Löng lög sem ná yfir 8 mínútur eru alltaf frekar erfið meðhöndlunar, sérstaklega ef sama gítarstefið er í gegnum næstum allt lagið. Kevin Barnes gerir þetta þó með algjörum glans. Ú-ú-ið dettur inn á hárréttum tíma og flottar krúsídúllur halda athygli manns á meðan Kevin Barnes gerir upp gamla drauga og horfir til framtíðar
You've lived so brightly
You've altered everything
I find myself searching for old selves
While speeding forward through the plate glass of maturing cells
4. Arcade Fire - My Body is a Cage
No Cars Go situr fyrir utan listann þótt að það sé klárlega langbesta lagið af Neon Bible vegna þess að það er í rauninni ný útsetning á eldra lagi. My Body is a Cage er hins vegar alveg ótrúlega flott lag sem ég held að hafi farið framhjá mörgum. Frábær endir á frábærri plötu. Hljóðfærin detta inn eitt af öðru og rólegur taktur er í bakgrunninum. Svo allt í einu á 2:10 klessir hljóðveggurinn á mann og maður er alveg gripinn. Takturinn færist nær og nær forgrunninum og áður en maður veit af eru hendurnar farnar að tromma á allt sem er nálægt manni.
3. M.I.A. Bamboo Banga
Svona á að byrja plötur! M.I.A. lætur okkur vita að hún er bilaðslega svöl og leyfir okkur að heyra hvernig hún ætlar að hafa hlutina á þessari plötu. Trylltur taktur og svalleiki. Þegar maður heyrir
Coz I'm sitting down chillin on gun powder
Strike match light fire, who's that girl called Maya
M.I.A. coming back with power power
I said M.I.A. is coming back with power power
þá er málið dautt, lagið á mig.
2. Radiohead - All I Need
Radiohead komu með nýja plötu á árinu og gáfu manni ekki einu sinni sjéns á að vera spenntur. Maður var varla búinn að fagna því að það væri að koma ný Radiohead plata þangað til að maður fékk endagripinn í hendurnar. Við tók einhver rosalegasta repeat hlustun seinni ára. Þótt heildin sé alveg ótrúlega sterk fór maður að taka eftir nokkrum hápunktum. Þetta lag varð strax uppáhalds lagið mitt af plötunni og heldur enn þeim titli. Virkilega fallegt lag með fallegum texta Thom Yorke um það að vera í sambandi með einhverjum sem manni finnst vera svo frábær að manni líður eins og að maður sé bara skordýr við hlið þeirra.
I am a moth
Who justs wants to share your light
I’m just an insect
Trying to get out of the dark
I wanna stick with you, because there are no others
1. Battles - Atlas
Besta lag ársins! Punktur! Ég get sagt svo margt um þetta lag en þú bara verður að hlusta á það! NÚNA! Lagið byrjar á flottasta takti ársins og fer svo í gegnum uppbyggingu, niðurrif og uppbyggingu aftur. Gítarar, samplerar og önnur tæki spila svo vel saman að maður bara veit að þetta er örugglega svalasta lag í heimi á tónleikum. Söngurinn er effectaður í tætlur þannig að hann verður bara að auka hljóðfæri. Vá þetta er svo gott!
Ég verð bara að copy/pasta það sem Jeph Jacques(höfundur Questionable Content, lestu það núna frá byrjun) sagði á músíkblogginu sínu því ég get ekki sagt þetta betur en þetta:
Hands down, the heaviest tune of 2007. "Atlas" doesn't feature downtuned (or even particularly distorted) guitars, or scary demon-vocals, or hyper-technical double-bass drumming. It doesn't need any of that bullshit. It has John Stanier pounding out the most crushing drum beat this side of Led Zeppelin while the rest of the band builds and builds and builds and Tyondai Braxton's insanely pitch-shifted vocals hammer the melody into your brain, logic and reason be damned. This song causes neck injuries, car accidents, and cancer in lab animals. This song will simultaneously make you dumber and smarter. This song will take off three years of your life. Hyperbole aside, this song will probably make you sprain your neck, at the very least.
Þessi lög sátu svo rétt fyrir utan listann:
Arctic Monkeys - Do Me a Favour
Band of Horses - Is There a Ghost
Beirut - Nantes
Blonde Redhead - 23
Feist - 1 2 3 4
Feist - I Feel It All
Iron & Wine - Boy with a Coin
Liars - Plaster Casts of Everything
M.I.A. - Paper Planes
Of Montreal - Heimdalsgate Like A Promethean Curse
Of Montreal - Gronlandic Edit
Okkervil River - Our Life is not a Movie Or Maybe
Sprengjuhöllin - Verum í sambandi
Löng lög sem ná yfir 8 mínútur eru alltaf frekar erfið meðhöndlunar, sérstaklega ef sama gítarstefið er í gegnum næstum allt lagið. Kevin Barnes gerir þetta þó með algjörum glans. Ú-ú-ið dettur inn á hárréttum tíma og flottar krúsídúllur halda athygli manns á meðan Kevin Barnes gerir upp gamla drauga og horfir til framtíðar
You've lived so brightly
You've altered everything
I find myself searching for old selves
While speeding forward through the plate glass of maturing cells
4. Arcade Fire - My Body is a Cage
No Cars Go situr fyrir utan listann þótt að það sé klárlega langbesta lagið af Neon Bible vegna þess að það er í rauninni ný útsetning á eldra lagi. My Body is a Cage er hins vegar alveg ótrúlega flott lag sem ég held að hafi farið framhjá mörgum. Frábær endir á frábærri plötu. Hljóðfærin detta inn eitt af öðru og rólegur taktur er í bakgrunninum. Svo allt í einu á 2:10 klessir hljóðveggurinn á mann og maður er alveg gripinn. Takturinn færist nær og nær forgrunninum og áður en maður veit af eru hendurnar farnar að tromma á allt sem er nálægt manni.
3. M.I.A. Bamboo Banga
Svona á að byrja plötur! M.I.A. lætur okkur vita að hún er bilaðslega svöl og leyfir okkur að heyra hvernig hún ætlar að hafa hlutina á þessari plötu. Trylltur taktur og svalleiki. Þegar maður heyrir
Coz I'm sitting down chillin on gun powder
Strike match light fire, who's that girl called Maya
M.I.A. coming back with power power
I said M.I.A. is coming back with power power
þá er málið dautt, lagið á mig.
2. Radiohead - All I Need
Radiohead komu með nýja plötu á árinu og gáfu manni ekki einu sinni sjéns á að vera spenntur. Maður var varla búinn að fagna því að það væri að koma ný Radiohead plata þangað til að maður fékk endagripinn í hendurnar. Við tók einhver rosalegasta repeat hlustun seinni ára. Þótt heildin sé alveg ótrúlega sterk fór maður að taka eftir nokkrum hápunktum. Þetta lag varð strax uppáhalds lagið mitt af plötunni og heldur enn þeim titli. Virkilega fallegt lag með fallegum texta Thom Yorke um það að vera í sambandi með einhverjum sem manni finnst vera svo frábær að manni líður eins og að maður sé bara skordýr við hlið þeirra.
I am a moth
Who justs wants to share your light
I’m just an insect
Trying to get out of the dark
I wanna stick with you, because there are no others
1. Battles - Atlas
Besta lag ársins! Punktur! Ég get sagt svo margt um þetta lag en þú bara verður að hlusta á það! NÚNA! Lagið byrjar á flottasta takti ársins og fer svo í gegnum uppbyggingu, niðurrif og uppbyggingu aftur. Gítarar, samplerar og önnur tæki spila svo vel saman að maður bara veit að þetta er örugglega svalasta lag í heimi á tónleikum. Söngurinn er effectaður í tætlur þannig að hann verður bara að auka hljóðfæri. Vá þetta er svo gott!
Ég verð bara að copy/pasta það sem Jeph Jacques(höfundur Questionable Content, lestu það núna frá byrjun) sagði á músíkblogginu sínu því ég get ekki sagt þetta betur en þetta:
Hands down, the heaviest tune of 2007. "Atlas" doesn't feature downtuned (or even particularly distorted) guitars, or scary demon-vocals, or hyper-technical double-bass drumming. It doesn't need any of that bullshit. It has John Stanier pounding out the most crushing drum beat this side of Led Zeppelin while the rest of the band builds and builds and builds and Tyondai Braxton's insanely pitch-shifted vocals hammer the melody into your brain, logic and reason be damned. This song causes neck injuries, car accidents, and cancer in lab animals. This song will simultaneously make you dumber and smarter. This song will take off three years of your life. Hyperbole aside, this song will probably make you sprain your neck, at the very least.
Þessi lög sátu svo rétt fyrir utan listann:
Arctic Monkeys - Do Me a Favour
Band of Horses - Is There a Ghost
Beirut - Nantes
Blonde Redhead - 23
Feist - 1 2 3 4
Feist - I Feel It All
Iron & Wine - Boy with a Coin
Liars - Plaster Casts of Everything
M.I.A. - Paper Planes
Of Montreal - Heimdalsgate Like A Promethean Curse
Of Montreal - Gronlandic Edit
Okkervil River - Our Life is not a Movie Or Maybe
Sprengjuhöllin - Verum í sambandi
Árslisti - Zvenni
Þar sem formið er topp 5 skelli ég inn fimm lögum sem mér fannst góð frá árinu 2007. Fleiri hefðu átt að komast að bla bla en þetta verður bara að vera svona.
No Pussy Blues með Grinderman
Hef lengi verið hallur undir Cave og með Grinderman sýnir hann gamla og grófa takta sem ekki hefur borið mikið á síðustu ár. No Pussy Blues er dæmi um suddahliðina á Cave sem hefur fylgt honum frá upphafi í ástralska pönkinu í The Boys Next Door og The Birthday Party.
Svo er myndband við lagið ansi magnað. Erfitt að finna svalari band.
Elephant Gun með Beirut
Lon Gisland EP kom út í lok janúar á þessu ári svo hún sleppur. Það tók mig soldinn tíma að grípa kauða en það hófst á endanum og í lok ársins situr hann fast eftir.
Postcard To Nina með Jens Lekman
Fattaði Lekman fyrir alvöru í blábyrjun ársins, sá hann í Norræna glerhýsinu í sumar og svo kom Night Falls Over Kortedala út stuttu seinna, en var búna rekast á þetta lag í live útgáfu áður. Finnst það eiginlega betra svona live með útskýringum og allri sögunni.
Intervention með The Arcade Fire
Veit eiginlega ekki hvað á að segja um þetta lag, en þessi live klippa sýnir kraftinn í bandinu og Wim sem frontara í ham.
Scenic World (Version) með Beirut
Uppáhaldslagið mitt með Beirut. Fannst útgáfan á Gulag Orkestar fín en það vantaði samt eitthvað. Það kom á EP plötunni.
No Pussy Blues með Grinderman
Hef lengi verið hallur undir Cave og með Grinderman sýnir hann gamla og grófa takta sem ekki hefur borið mikið á síðustu ár. No Pussy Blues er dæmi um suddahliðina á Cave sem hefur fylgt honum frá upphafi í ástralska pönkinu í The Boys Next Door og The Birthday Party.
Svo er myndband við lagið ansi magnað. Erfitt að finna svalari band.
Elephant Gun með Beirut
Lon Gisland EP kom út í lok janúar á þessu ári svo hún sleppur. Það tók mig soldinn tíma að grípa kauða en það hófst á endanum og í lok ársins situr hann fast eftir.
Postcard To Nina með Jens Lekman
Fattaði Lekman fyrir alvöru í blábyrjun ársins, sá hann í Norræna glerhýsinu í sumar og svo kom Night Falls Over Kortedala út stuttu seinna, en var búna rekast á þetta lag í live útgáfu áður. Finnst það eiginlega betra svona live með útskýringum og allri sögunni.
Intervention með The Arcade Fire
Veit eiginlega ekki hvað á að segja um þetta lag, en þessi live klippa sýnir kraftinn í bandinu og Wim sem frontara í ham.
Scenic World (Version) með Beirut
Uppáhaldslagið mitt með Beirut. Fannst útgáfan á Gulag Orkestar fín en það vantaði samt eitthvað. Það kom á EP plötunni.
Topp 5 lög ársins 2007 - Kristín Gróa
Að ætla að taka aðeins fimm lög af öllum þeim æðislegu lögum sem átt hafa hug minn allan þetta árið er geðveikislegt verk. Það er einhverra hluta vegna auðveldara að meta plöturnar því þá getur maður horft á heildarverkið en í tilfelli laganna þá henta mismunandi lög við mismunandi aðstæður, tilfinningar og tímabil. Þetta er því heiðarleg tilraun til að gera topp fimm lista þegar ég hefði helst viljað hafa hann topp fimmtíu.
5. The Arcade Fire - Intervention
Fimmta sætið er erfiðast því þar köttar maður af öll frábæru lögin sem komast ekki á listann. Eftir miklar vangaveltur hef ég þó komist að því að þessi hápunktur á annars frábærri plötu The Arcade Fire verði að vera á þessum lista þó það þýði að annars frábær lög eins og All My Friends, Phantom Limb, Melody Day, Bros o.fl. o.fl. komist ekki á lista.
4. Okkervil River - Our Live Is Not a Movie Or Maybe
Ég man varla eftir því að plata hafi byrjað með eins miklum hvelli. Þvílíkt opnunarlag! Trommurnar eru auðvitað alveg æðisgengnar og þegar Will Sheff hrópar "hú!hú!" þá er þetta bara búið.
3. Battles - Atlas
Þetta lag er öðruvísi en nokkuð annað sem ég hef heyrt. Þegar Vignir skámáglingur fór að hrópa á mig á msn einn daginn "þú verður að heyra þetta lag!!! það er best!!!" þá lét ég undan honum að gefa því séns og strax við fyrstu hlustun var ég alveg gobsmacked... og að reyna að sitja kyrr á meðan maður hlustar er bara vonlaus barátta. Útlimirnir fara bara ósjálfrátt að kippast til á fáránlegan hátt og það er góð tilfinning!
2. M.I.A. - Paper Planes
Ögrandi, umdeilt en um leið alveg rosalega fallegt lag. Samplið úr Clash laginu Straight To Hell er auðvitað algjör snilld en það eru byssuskotin og pengingakassinn sem gera útslagið og gera lagið ógleymanlegt. Það að MTV og fleiri hafi bannað byssuskotin er svo að missa pointið í laginu og öllu sem þar er verið að tala um að það er eiginlega alveg grátlegt.
1. The National - Fake Empire
Þetta er lag sem fær magann enn til að fara í rembihnút eftir marga mánuði í þéttri spilun. Varfærnislegt píanóintróið er ein besta byrjun á plötu lengi og svo tekur letilega röddin hans Matt Berninger við með orðunum Stay out super late tonight.... Það er einhver tilfinning í þessu lagi sem slær mig alveg út af laginu og það að lag geti látið mér líða svona verðskuldar toppsætið á listanum.
5. The Arcade Fire - Intervention
Fimmta sætið er erfiðast því þar köttar maður af öll frábæru lögin sem komast ekki á listann. Eftir miklar vangaveltur hef ég þó komist að því að þessi hápunktur á annars frábærri plötu The Arcade Fire verði að vera á þessum lista þó það þýði að annars frábær lög eins og All My Friends, Phantom Limb, Melody Day, Bros o.fl. o.fl. komist ekki á lista.
4. Okkervil River - Our Live Is Not a Movie Or Maybe
Ég man varla eftir því að plata hafi byrjað með eins miklum hvelli. Þvílíkt opnunarlag! Trommurnar eru auðvitað alveg æðisgengnar og þegar Will Sheff hrópar "hú!hú!" þá er þetta bara búið.
3. Battles - Atlas
Þetta lag er öðruvísi en nokkuð annað sem ég hef heyrt. Þegar Vignir skámáglingur fór að hrópa á mig á msn einn daginn "þú verður að heyra þetta lag!!! það er best!!!" þá lét ég undan honum að gefa því séns og strax við fyrstu hlustun var ég alveg gobsmacked... og að reyna að sitja kyrr á meðan maður hlustar er bara vonlaus barátta. Útlimirnir fara bara ósjálfrátt að kippast til á fáránlegan hátt og það er góð tilfinning!
2. M.I.A. - Paper Planes
Ögrandi, umdeilt en um leið alveg rosalega fallegt lag. Samplið úr Clash laginu Straight To Hell er auðvitað algjör snilld en það eru byssuskotin og pengingakassinn sem gera útslagið og gera lagið ógleymanlegt. Það að MTV og fleiri hafi bannað byssuskotin er svo að missa pointið í laginu og öllu sem þar er verið að tala um að það er eiginlega alveg grátlegt.
1. The National - Fake Empire
Þetta er lag sem fær magann enn til að fara í rembihnút eftir marga mánuði í þéttri spilun. Varfærnislegt píanóintróið er ein besta byrjun á plötu lengi og svo tekur letilega röddin hans Matt Berninger við með orðunum Stay out super late tonight.... Það er einhver tilfinning í þessu lagi sem slær mig alveg út af laginu og það að lag geti látið mér líða svona verðskuldar toppsætið á listanum.
Subscribe to:
Posts (Atom)
