Topp 5 plötur áratugarins - Georg Atli

Að velja úr 5 bestu plöturnar sem komu út á heilum áratug er ansi erfitt, þess vegna ákvað ég bara að velja úr þær fimm plötur sem mér fannst merkilegastara á einn eða annan hátt. Ég gat engan veginn gert upp á milli tveggja plata þannig að þær deila 5. -6. sætinu.

5. - 6. Björk – Medúlla (2004)

Plata sem selst rosa vel hlýtur góða umfjöllun frá gagnrýnendum og tónlistarspekúlöntum og saman stendur eingöngu af hljóðum sem mannslíkaminn gefur frá sér... Þetta er ansi merkilegt.

Lag: Oceania

5. - 6. Bon Iver - For Emma, Forever Ago (2007/8)

Ég held að ég hafi aldrei (og mun kannski aldrei) heyrt einlægari plötu, Justin vernon opnaði sig algerlega og (svo ég vitni í maus) þetta er hjartað hans blæðandi á plastdisk.

Lag: Re:Stacks

4. The White Stripes – Elephant (2003)

Valdi þessi plötu næstum af handa hófi, þetta er eiginlega platan sem gerði Jack White að stórstjörnu innan rokksins en allar hinar White Stripes plöturnar hefðu annasr getað verið hér. Jack White snýr rokkþróuninni við (eða þannig sko) hann notar það sem gætu talist frumstæðar leiðir til þess að taka plöturnar upp og það tekst svona líka ótrúlega vel,hljómurinn er þykkur og hrár en tónlistin er samt einföld. The White Stripes sýna það að rokkið þarf ekki að vera íburðarmikið og flókið og það þarf ekki að taka marga mánuði og allkonar tæki til að taka upp góða plötu.

Lag: The Hardest Button To Button

3. The Strokes – Is This It (2001)

Þessum gæjum tókst að gera rokkið hipp og kúl aftur... það hefur alltaf verið töff en þegar Is This It? Kom út þá varð það að einhverju rosa hipstera trendi sem var spilað allstaðar og af öllum. Platan er þrusugóð og rosalega grípandi o gég held að það sé eiginlega bara rosalega erfitt að hafa ekki verið hrifinn með þessari hreyfingu sem Strokes liðar störtuðu. Þetta var ekkert nýtt en kom bara á akkúrat réttum tíma og var spilað af akkúrat rétta fólkinu.

Lag: Last Night

2. Clap Your Hands Say Yeah – Clap Your Hands Say Yeah (2005)

C.Y.H.S.Y. og Artic Monkeys fundu nýja leið inn í mainstream geirann. Í gegnum myspace og tónleika þá náðu þeir að byggja upp alveg rosalegt “buzz” og stórann aðdáendahóp. Síðan þegar þeir loksins tóku upp plötu og sömdu við einhverja litla plötubúð í Brooklyn (held það hafi verið í Brooklyn) um að selja fyrstu eintökin. Las það í viðtali við plötubúðar

eigandann að platan vara víst upp seld stuttu eftir að búðin opnaði og fólk byrjaði að hringja í hann daginn áður en hann fékk fyrstu sendinguna... allt þökk sé myspace tilkynningu.

Lag: Let the Cool Goddess Rust Away

1. Radiohead – In Rainbows (2007)

Þetta er náttúrulega bara mjög undarleg plata í alla staði. Hvort sem þetta hafi verið rosa vel heppnað markaðstrick eða stórt fokkjú merki í plötiðnaðinn þá á þetta örugglega eftir að breyta því hvernig hljómsveitir selja plöturnar sínar og breytingin á kannski eftir að vera meiri í því hvernig þær semja um sölu við stóru fyrirtækin, en þetta múv á samt örugglega ekki eftir að skipta litlu böndin neinu máli...

Lag: All I Need

Topp 5 plötur áratugarins - Kristín Gróa

Ég get ekki búið til lista yfir fimm bestu plötur síðasta áratugar því á þeim tíma hefur komið út svo gríðarlegt magn af gæðatónlist sem er svo fjölbreytt að það er varla hægt að bera hana saman. Til að kóróna það þá er þessi áratugur og þá sérstaklega fyrri hluti hans sá tími sem ég virkilega týndi mér í tónlistinni og varð ástfangin af henni. Hvernig get ég mögulega valið topp 5 bestu plöturnar úr hundruðum?

Svarið er að ég get það ekki EN ég get sagt ykkur frá fimm plötum sem komu út á þessu tímabili sem heltóku mig svo gjörsamlega að þær breyttu mér eða því hvernig ég hlusta á og met tónlist. Þetta eru plötur sem ég hlustaði svo mikið á og eru svo nátengdar stórum atburðum í lífi mínu að í hvert skipti sem ég set þær af stað þá fæ ég nostalgíusting í magann og er samstundis horfin nokkur ár aftur í tímann.


5. The White Stripes - White Blood Cells (2001)

Ég var á tímabili sannfærð um að Jack White væri merkilegasti tónlistarmaður samtímans (já ég var og er smitten) og með þessari plötu byrjaði ég að falla fyrir honum. Eftir á að hyggja þá er þetta líklega ein sterkasta platan þeirra en hún er líka merkileg fyrir að marka upphaf þess tímabils þar sem þau færðust frá því að vera obscure blúsrokk hljómsveit yfir í að vera stórstjörnur. Þau innsigluðu það vissulega með Elephant en hér byrjaði það og hér fór ég að hlusta.

The White Stripes - We're Going To Be Friends


4. Bon Iver - For Emma, Forever Ago (2007)

Ég er engan veginn ein um það að hafa kolfallið fyrir þessari plötu. Ég held það sé ekki hægt að hlusta á hana án þess að tengjast henni og þykja vænt um hana. Ég hef áður rakið það hér hvers vegna þessi plata skiptir mig svona miklu máli og ég ætla ekkert að fara út í það aftur en ég veit að hún mun fylgja mér út ævina.

Bon Iver - Flume


3. Bright Eyes - I'm Wide Awake It's Morning (2005)

Árið 2005 komu út tvær plötur með Bright Eyes, hin þokkalega Digital Ash In A Digital Urn og hin ómótstæðilega I'm Wide Awake It's Morning. Ég hef hafði aldrei hrifist neitt sérstaklega af tónlist Conor Oberst fram að þessu og hef í raun ekki gert það síðan. Þessi plata er bara einstök og ég tengi svo margar góðar minningar við hana. Ég keypti hana í Amoeba Music í San Francisco í fyrsta alvöru fullorðins sumarfríinu mínu eftir námsmannafátækt áranna á undan. Í fyrsta sinn sem ég hlustaði á hana var ég í svörtum Ford Mustang blæjubíl að keyra meðfram sjónum frá San Francisco til Monterey... having the time of my life.

Bright Eyes - Old Soul Song (For The New World Order)


2. Wolf Parade - Apologies To The Queen Mary (2005)

Þetta er plata sem kom á réttum stað á réttum tíma, eða kannski kom hún af því að meðlimir hljómsveitarinnar voru á réttum stað á réttum tíma. Montréal tónlistarsenan var að springa úr frumlegheitum og æðislegheitum og Wolf Parade voru óskadrengirnir sem gátu ekki gert neitt rangt. Þvílík plata! Ég keypti mitt eintak reyndar í monster molli í Fort Worth í Texas af öllum stöðum sem er eiginlega alveg absúrd miðað við hvernig tónlist þetta er og hvaðan hún kemur. Ég hef ekki oft fallið svona hratt fyrir plötu og ég hef sjaldan verið eins spennt og hamingjusöm á tónleikum eins og þegar Wolf Parade spiluðu á Airwaves 2006. Mmmm.

Wolf Parade - Shine A Light


1. The Libertines - Up The Bracket (2002)

Veturinn 2002-2003 uppgötvaði ég virkilega tónlistarnördið í mér. Áður hafði ég týnt mér í stökum hljómsveitum og plötum og eyddi unglingsárunum vissulega lokuð inni í herbergi með headphones á hausnum en árið 2002 fór ég fyrst að downloada tónlist (skamm). Áður hafði ég splæst á mig plötu þegar fjárhagurinn leyfði en nú var skyndilega svo mikið í boði og ég hlustaði á allt sem ég komst yfir.

Þennan vetur var ég á lokaári í háskólanum og bjó skítblönk í aukaherberginu hjá bróður mínum því ég hafði ekki efni á því að leigja lengur. Það var brjálað að gera í skólanum hjá mér og ég hafði þar að auki tekið að mér dæmatímakennslu svo ég eyddi flestum kvöldum lokuð inni í herbergi með tölvuna og tónlistina. Það eru svo margar frábærar plötur sem ég tengi við þennan tíma sem ættu alveg erindi á þennan lista og þar ber hæst Turn On The Bright Lights með Interpol og Yankee Hotel Foxtrot með Wilco. Það var þó engin plata sem greip mig jafnmikið og Up The Bracket og engin hljómsveit sem heltók mig jafnmikið og The Libertines. Ég hlustaði ENDALAUST á þessa plötu og fannst Carl Barat og Pete Doherty u.þ.b. svölustu menn á jarðríki.

Besta orðið til að lýsa þessari plötu er shambolic. Hún rétt hangir saman á límingunum og maður hefur alltaf á tilfinningunni að þeir séu að fara út af sporinu en einhvernveginn veltist þetta áfram og verður alltaf meiri og meiri snilld. Auðvitað gat þetta aldrei gengið til lengdar og allt ruglið og rokkið og rólið sem gerði þessa plötu svo frábæra og þá félaga svo heillandi varð til þess að allt sprakk í loft upp með stórum hvelli. Það gerir plötuna bara ennþá betri... einstakt móment sem verður aldrei hægt að kalla fram aftur.

The Libertines - Horror Show

Topp 5 drykkjalög - Krissa

Í byrjun einsetti ég mér bara að lögin yrðu að innihalda drykkjarnafn í titlinum. Einhvern veginn náði ég að enda með topp 5 sem inniheldur bara kaffi- eða telög! Undarlegt. Gæti skýrst af óhóflega mikilli kaffi- og tedrykkju síðustu vikuna eða svo...

5. The Kinks - Have a Cuppa Tea
"If you feel a bit under the weather
If you feel a little bit peeved
Take granny's stand-by potion
For any old cough or wheeze.
It's a cure for hepatitis it's a cure for chronic insomnia
It's a cure for tonsilitis and for water on the knee"

Og þar hafið þið það!


4. Otis Redding - Cigarettes and Coffee
" I say it's so early in the morning
Ooh, it's a quarter 'til three
We're sittin' here talkin'
Over cigarettes and drinking coffee"

Þessi rödd!


3. The Robot Ate Me - Crispy Christian Tea Time
"Sometimes we play, crispy christian tea time, with barbies tea and toast.
And my friend brings his talking version of god and a full buddhist lego set.
Did you know that my grandmother bought me a full jesus action figure set?"

Hver kannast ekki við lög eins og 'Genocide Ball', 'Jesus and Hitler' og, jú, 'Crispy Christian Tea Time'? The Robot Ate Me er skrautlegur...lögin æði ;)


2. The White Stripes - One More Cup of Coffee
"Your voice is like a meadowlark
But your heart is like an ocean
Mysterious and dark"

Úff, það er erfitt að velja milli Dylan og White Stripes útgáfunnar en ég held að ég haldi pínu meira upp á þessa.


1. Ella Fitzgerald - Black Coffee
"I'm moaning all the morning
and mourning all the night
And in between it's nicotine
And not much heart to fight"

Það er ekki hægt að fá nóg af þessu lagi! Þetta er lagið sem maður setur á þegar maður er búinn að koma sér ógeðslega vel fyrir í sófanum, með teppi, bók og...tebolla.


Og örfá honourable mentions ;)
=> Snoop Dogg - Gin'n'Juice
klassík!
=> The Andrews Sisters - Rum and Coca Cola
þetta er svo vafasamt lag! Hafið þið einhvern tíma pælt í textanum?
=> Landon Pigg - Falling in Love at a Coffee Shop
svo flott rööödd!!!

Topp 5 systralög - Kristín Gróa

5. Queens Of The Stone Age - Little Sister

Ég vil almennt meiri grodda í mitt QOTSA en þetta sleppur samt alveg.


4. The White Stripes - Sister Do You Know My Name

Ó Jack White. Ó ó ó.


3. Spoon - Sister Jack

Það er hugsanlega ekki alveg eðlilegt hversu mikið ég hlustaði á Gimme Fiction plötuna þegar hún var nýkomin út.


2. Sufjan Stevens - Sister Winter

Þetta tosar í hjartað og er þar að auki dálítið jóla sem fer bara alveg að verða viðeigandi.


1. The Stone Roses - Love Spreads

The messiah is my sister
Ain't no king man she's my queen

Þetta lag af hinni almennt ekki svo mikils metnu Second Coming er að mínu mati besta Stone Roses lagið. Ég get verið svo öfugsnúin stundum.

Sufjan Stevens og The White Stripes

Til að bæta upp fyrir sætu stelpurnar í gær ætla ég að taka svipað þema í dag, nefnilega ábreiður sungnar af sætum strákum. Mér finnst það nú bara sanngjarnt! Mér finnst líka við hæfi að þeir syngi Dylan lög því hann var nú ósköp sætur hér í eina tíð.


Fyrstur er indíkóngurinn Sufjan Stevens eða öðru nafni Mr. McDreamy. Hann syngur hérna lagið Ring Them Bells en þessa útgáfu er að finna á soundtracki myndarinnar I'm Not There. Mjög huggulegt cover.

Sufjan Stevens - Ring Them Bells af I'm Not There OST
Bob Dylan - Ring Them Bells af Oh Mercy


Næstur er svo sjálfur Jack White (ég er ekki með hann á heilanum eða neitt í alvöru sko...) að syngja One More Cup Of Coffee af mikilli innlifun. Þetta hefur alltaf verið í miklu uppáhaldi hjá mér.

The White Stripes - One More Cup Of Coffe af The White Stripes
Bob Dylan - One More Cup Of Coffee af Desire

Topp 5 Party Shuffle Spectacular - Kristín Gróa

Það erfiða við þennan shuffle lista var að meirihluti laganna sem kom upp var bara eitthvað dót sem ég hafði aldrei hlustað á (Santana, Elvis Costello og Yes eru góð dæmi). Lærdómurinn sem ég get dregið af því er að ég á allt of mikið af tónlist og ætti annað hvort að drattast til að hlusta á hana eða rýma til fyrir einhverju sem ég hlusta virkilega á. Ég fann samt þessa fimm laga syrpu sem mér fannst ég geta tjáð mig um:


Hercules & Love Affair - Athene af Hercules & Love Affair

Úff þetta lag er svo svakalega slick. Hercules & Love Affair minna mig á Óla vin minn því ekki nóg með að hann sé slick þá fann ég fyrir hann eitthvað edit af Blind sem hann hafði verið að leita að í margar vikur. Hann varð svo ofsaglaður að ég held ég hafi bara aldrei glatt nokkurn mann svona svakalega áður!


Echo & The Bunnymen - My White Devil [Alternate Version] af Porcupine

Jakob góðvinur minn gaf mér Porcupine í afmælisgjöf fyrir nokkrum árum síðan ásamt hinni frábæru Standards með Tortoise. Ég var alltaf við það að demba mér af alvöru út í kanínumennina, var búin að melta best of plötuna ágætlega og hafði nýlega fjárfest í Ocean Rain en þessi plata fór alveg með mig. Ótrúlega flott og þetta lag finnst mér eitt af hápunktunum. Þetta er reyndar alternate version en það er ekkert verra.


The White Stripes - I Fought Piranhas af The White Stripes

Hrár blús af fyrstu plötu "systkinanna". Kannski ekki eitt af þeirra sterkustu lögum en engu að síður er það frekar töff. Það er kannski ekki að marka mig því þetta er Jack White og hann tekur gítarsóló og það þarf ekki mikið meira til að gleðja mig.


Four Tet - You Were There With Me af Everything Ecstatic

Þetta er nú óttalegt gutl. Sorrí en ég á dálítið erfitt með Four Tet þó ég eigi reyndar þessa plötu. Hún er í heildina alveg ágæt og ég fíla alveg sumt þó þetta sé ekki mín tegund af tónlist. Þetta síðasta lag plötunnar finnst mér samt alveg ógeðslega leiðinlegt og boring því það geeeriiiiist baaaaraaaa eeeekkeeeert. GOD! Ég mæli ekkert sérstaklega með því að þið hlustið á þetta lag því það eru sex mínútur af lífi ykkar sem þið fáið ekki aftur.


Genesis - Invisible Touch af Invisible Touch

Ég hef aldrei hlustað neitt á Genesis þó ég sé með heilar sjö plötur með þeim í tónlistarsafninu. Bróðir minn var aftur á móti alveg svakalegur Genesis (og Yes) aðdáandi þegar hann var yngri svo þetta kemur allt frá honum. Hans tónlistarsmekkur er alveg frábær svo ég trúi nú varla öðru en að það sé eitthvað varið í þetta og er þess vegna alltaf á leiðinni að tékka á þeim.

Vandamálið við þetta tiltekna lag er að það er frá hallæristímabilinu eftir að Peter Gabriel var löngu farinn og hljómsveitin var farin að þróast út í eitthvað allt annað en hún var upphaflega. Ég verð samt að viðurkenna að þegar ég hlusta á það núna þá finnst mér það alveg fáránlega skemmtilegt. Þetta er svo geðveikt hallærislegt en samt svo catchy að ég get ekki annað en dillað mér. Er ég endanlega búin að má út línuna sem skilur að töff og vandræðalega tónlist? Hjálp!