Saturday, February 16, 2008

Waits vs. Ramones

Skemmtilegt skiptiprógramm hjá Tom Waits og Ramones en báðir aðilar hafa tekið lag hins upp á sína arma. Waits með Return of Jackie & Judy á We're a Happy Family - A Tribute To Ramones og Ramones með I´dont wanna grow up á Adios Amigos!.

Einhver veginn ólíkir en samt soldið líkir listamenn á ferð. Waits ekki beint pönkari en óhefðbundinn og á köflum óheflaður og Ramones ekki beint að fara ótroðnar slóðir og prufa nýja hluti en samt sem áður beittir.

I´dont wanna grow up - Tom Waits
I´dont wanna grow up - Ramones

Return of Jackie & Judy - Ramones
Return of Jackie & Judy - Tom Waits

Friday, February 15, 2008

Góð lög með listamönnum sem ég fíla ekki - Zvenni

Stay (far away, so close) - U2
Á afar erfitt með Bono og U2 en þetta lag finnst mér í alvörunni gott og afar feginn að hafa uppgötvað það. Það er bara svo rosalega mikið af fólki sem dýrkar þetta band og í stað þess að lýsa yfir fyrirlitningu minni er U2 ber upp á góma get ég samviskusamlega haldið því fram að umrætt lag sé uppáhaldslagið mitt með þeim. Allir eru sáttir og ég skipti um umræðuefni.

I´m on fire - Bruce Springsteen.
Er í raun ekkert svakalega á móti Bruce Springsteen en hann hefur oft náð að fara í taugarnar á mér. Springsteen er hvíta karlmannlega verkalýðshetja Bandaríkjanna, soldill Rocky karakter, einfaldur og einlægur... svona eins og Bubbi. En í þessu lagi er hann bara fínn. Enginn hasar, saxasóló eða áberandi E-götugengislæti. Bara rólegt og fínt lag sem fær að njóta sín.

Mama Said- Metallica
Fílaði þá er ég var 14 ára þ.e. eina diskinn sem ég átti með þeim. Missti svo áhugann stuttu seinna og tók Zeppelin og Deep Purple fram yfir. Heyrði svo þetta lag einhvern tímann og fannst það bara nokk gott. Virkar eflaust ömurlegt og poppað í eyrum alvöru aðdáenda sveitarinnar. Held samt að það hefði notið sín betur í flutningi einhvers annars listamanns. Það er smá sona Johnny Cash dæmi í gangi.... oki máski ekki mikið en smá, þessi eftirsjá kúrekans eða eitthvað í þeim dúr. Alla veganna þá kemst það á listann minn.

Wonderwall - Oasis
Hef aldrei fílað Oasis. Flestir í kring um mig héldu ekki slefinu upp í sér yfir þeim og fólk fékk sér "Oasis/bítlaklippingu". Ég mótmælti með því að fara með mynd af Keith Richards til rakarans og bað um Rollings Stones klippingu og var afar sáttur við eigin óhlyðni við ráðandi tískustrauma. En auðvitað skildi enginn vísunina og ég gekk undir nafninu Tina Turner í langann tíma sem bætti ekki álitt mitt á Oasis. Katsí hljómaröð með bítlavísunum (Gonna start a revolution from my bed) og handahófskenndum klisjum (where were you while we were getting high?) í textagraut er ekki mín hugmynd um góða músík. Wonderwall hefur vissulega þessi einkenni en máski vegna þess að ég geri í raun ekki mikla kröfur til bandsins er mér hætt að líka ílla við lagið. Af og til sleppa þægileg singalong lög í gegn (máski ellimerki) en það er bara allt í lagi, þ.e. ef það er bara einstaka sinnum.

Knowing me, knowing you - Evan Dando (Abba)
Abba er eitt af fáu böndunum sem ég fíla bara alls ekki og vil helst ekki þurfa að hlusta á. Knowing Me, Knowing You hefur aldrei gripið mig og ég aðeins álitið það eitt af mörgum leiðinlegum Abba lögum. En svo heyrði ég Evan Dando taka það og lagið var bara ansi gott. Ég taldi mér trú um að það væri Dando-ið sem væri að grípa en þegar lagið spilast í hausnum á mér þá er það ekki Dando útgáfan sem hljómar og það hræðir mig. Ég er ekki enn tilbúinn að viðurkenna almennilega Abba hlutann í laginu svo hér hljómar Dando. Ég veit að þetta er soldið svindl en ég er bara ekki að höndla að takast meira á við fordóma mína í bili. Þetta er alla veganna byrjun.

Topp 5 góð lög með tónlistarmönnum sem ég fíla ekki - Erla Þóra

5. Sprengjuhöllin - Verum í sambandi.
Er ekki enn búin að "jump on the bandwagon" hvað varðar Sprengjuhöllina. Fíla þá bara ekkert sérstaklega. Og fílaði þetta lag ekki heldur þangað til systir mín góð benti mér á að hlusta betur á textann. Yndislegur texti. Ætla samt að halda áfram að vera skeptísk á Sprengjuhöllina.

4. Súkkat - Jóhann.
Já Súkkat er klárlega ekki fyrir mig. En þetta lag hefur eitthvað svona eerie hold on me. Það er eiginlega bara hálfskrítið hvað mér finnst það töff.

3. Depeche Mode - My own personal Jesus.
Það er vægt til orða tekið að segja að ég fíli ekki Depeche Mode. Fæ alveg grænar þegar ég heyri röddina í söngvaranum. En þetta lag hefur mér alltaf fundist afskaplega töff.

2. Rolling Stones - Angie.
Now don't get me wrong, það er ekki það að ég fíli ekki flest lögin með RS, ég bara fíla ÞÁ ekki. Nema kannski trommarann... hann er fínn. Get samt sjálfri mér um kennt, hef bara ekki hlustað nógu mikið á þá. En þetta lag er í algjöru uppáhaldi hjá mér. Það er líka mega sega skemmtilegt að syngja með því.

1. Bubbi - Syneta / Sem aldrei fyrr
Bubbi fer virkilega, virkilega í taugarnar á mér. Virkilega. Það var ekki fyrr en í fyrra að ég var neydd til að hlusta eitthvað á hann af ráði af fyrrverandi nágrönnum mínum sem eru frekar miklir Bubba fans. Hefur reyndar alltaf fundist "Sem aldrei fyrr" gígantískt flott. Vissi lengi vel ekki hvað lagið hét og ég hummaði viðlagið fyrir svoooo marga í svona 2 ár (no lie, lofa!). Skemmst frá því að segja að það fattaði enginn hvað ég var að reyna að syngja.
Synetu uppgötvaði ég hinsvegar í sumarbústað með vinkonunum. Arndís vinkona mín setti lagið á og sagði okkur að þegja og hlusta. Ég fékk hroll. Ég fæ enn hroll.
Mikið fer Bubbi samt í taugarnar á mér. Ég fæ hroll líka yfir því... bara a different kind.

Thursday, February 14, 2008

Topp 5 góð lög með artistum sem ég fíla ekki - Kristín Gróa


5. U2 - Wake Up Dead Man af Pop (1997)

Ég þoli U2 ekki. Það er held ég einhver samblanda af því að Bono ýtir á alla pirrtakkana mína, ég er komin með ógeð á lögunum sem er búið að nauðga í gegnum árin og músíksnobbaranum í mér finnst þeir fáránlega ofmetnir og finnst það sanna mál mitt að meirihluti fólks sem ekkert hlustar á tónlist segja U2 vera uppáhalds hljómsveitina sína (nú eða Metallica... ef ekki bæði... og hendum Bubba í púkkið og þá er þetta fullkomið!).



4. Suede - Stay Together (smáskífa 1994)

Suede fóru að mestu framhjá mér þegar ég var unglingur enda var ég allt of upptekin að slefa yfir Blur til að opna eyrun fyrir öðrum britpoppurum. Brett Anderson hefur alltaf farið pínku í taugarnar á mér, of skræk rödd og of miklar pósur. Ég verð hins vegar að viðurkenna að þeir áttu alveg spretti og þetta lag er bara virkilega gott.



3. Bruce Springsteen - The River af The River (1980)

Springsteen hefur alltaf verið of mikill macho ameríkani fyrir mig en kannski þarf ég bara að gefa honum meiri séns. Þetta lag hreyfir samt alltaf við mér og minnir mig þar að auki á Lalla vin minn sem spilaði þetta fyrir mig þegar ég heimsótti hann í stórborgina Skövde og útskýrði fyrir mér í hverju stórfenglegheit Springsteens felast. Ég held ég hafi verið búin að drekka of mikinn bjór til að meðtaka það sem hann var að segja enda er ég ekki enn búin að fatta þetta alveg.



2. Bubbi Morthens - Afgan af Fingraför (1983)

Ég meika Bubba eiginlega alls ekki en þetta lag fer alveg með mig. Ég elska þig svo heitt að mig sundlar og verkjar... úff kills me every time.



1. Aerosmith - Sweet Emotion af Toys In The Attic (1975)

Aerosmith pirra mig ekkert en ég bara fíla þá ekki. Þetta lag finnst mér aftur á móti alveg killer. Ég tengi það líka alltaf við upphafs- og lokaatriðin í uppáhalds myndinni minni, Dazed and Confused, svo mig langar alltaf að vera í aftursæti á gömlum Chevy Chevelle að krúsa þegar ég heyri það. Það myndi ekkert skemma fyrir ef Matthew McConaughey væri að keyra Chevyinn í þröngu bleiku gallabuxunum sínum... ahh!

Valentine´s Day...


God has made you one face,
you must find another...


Í tilefni dagsins flytur Palace Music okkur Valentínusarsöng.

Valentine´s Day - Palace Music

Tuesday, February 12, 2008

Glatað og fundið

Ég keypti mér nýjan iPod í Dubai eftir að hafa verið iPodslaus allt of lengi. Einhverra hluta vegna horfi ég öðruvísi á tónlistina þegar ég er að scrolla í gegnum iPodinn heldur en þegar ég scrolla í gegnum iTunes og fyrir vikið er ég að enduruppgötva fullt af skemmtilegum lögum sem ég var búin að gleyma.



Þar á meðal er lagið My Coco með New York sveitinni Stellastarr*. Þau fengu dálitla athygli fyrir einum fimm árum síðan þegar platan Stellastarr* kom út og þar er þetta lag einmitt að finna. Ég hef satt að segja aldrei hlustað neitt á þessa sveit en ég tók ansi góða rispu á þessu lagi þegar það var nýtt og kannski er ég bara rugluð en mér finnst það eldast dálítið vel. Samkvæmt mæspeisinu þeirra eru þau að taka upp nýja plötu en mér er svo sem nokkuð sama. My Coco nægir mér.

Stellastarr* - My Coco af Stellastarr* (2003)

Stellastarr* á MySpace



Annað lag sem ég var búin að gleyma er What You Know með rapparanum T.I.. Nú er ég ekki mikil áhugamanneskja um rapp en það er eitthvað við þetta lag sem veldur því að mig langar alltaf að hlusta á það fimm sinnum í röð. Ég spilaði það alveg óheyrilega oft í hittifyrra og held að ég byrji bara aftur á ofspiluninni núna.

T.I. - What You Know af King (2006)
Justin Timberlake feat. T.I. - My Love af FutureSex/Lovesounds (2006)

T.I. á MySpace

Ábreiða...

Uppáhaldslagið mitt þessa daga er ekki nýtt en endurnýtt. Það er að finna á plötunni If I Were a Carpenter sem er virðingarvottur til Carpenters systkinanna.


Lagið er í flutningi Sonic Youth og heitir Superstar. Það er í raun ekki verið að breyta miklu en Sonic Youth ná samt sem áður að ljá því sinn ískyggilega hljóm án þess þó að surga það og eyða upprunalegu stemmningunni. Afar vönduð og að mínu mati vel heppnuð ábreiða.



Sonic Youth - Superstar (Carpenters)