Showing posts with label Johnny Cash. Show all posts
Showing posts with label Johnny Cash. Show all posts
Friday, July 17, 2009
Topp 5 prímtölur - Georg Atli
11. The Walkmen - Seven Years of Holidays (For Stretch)
Sjö er fyrsta jákvæða Carol prímtalan...
7. Johnny Cash - Five Feet High and Rising
Klassík. Johnny Cash dó árið 2003, sem er prímtala
5. De La Soul - Magic Number
Þrír er töfratala
3. Danielson - Two Sitting Ducks
Ég er bara nýlega búinn að uppgötva Danielson, þetta lag er stuð og 2 er fyrsta eiginlega prímtalan.
2. Prime - Marnie Stern
Lagið heitir Prime og svo segir hún:
Like a prime number,
He was devoid of plus.
Friday, November 14, 2008
Topp 5 live lög
Það er gamalt og klassískt í þetta sinn hjá mér...
5. Cheap Trick - I Want You To Want Me (Live At Budokan 1978)
Cheap Trick voru brjálæðislega vinsælir í Japan (eins og má heyra af skrækjunum!) og tóku þessa plötu upp í Budokan áður en þeir náðu vinsældum á heimsvísu. Platan varð svo megahittari og gerði þá að stjörnum... þeir hafa nú reyndar ekki enst vel með tímanum en mér finnst þetta lag brjálæðislega skemmtilegt.
4. Billie Holiday - Lover Man (Oh Where Can You Be?)
Ég hef verið að hlusta mjög mikið á Billie Holiday upp á síðkastið eftir langt hlé. Ég vel þetta lag nokkurnveginn af handahófi því úr nógu góðu er að velja hjá henni og ekki veit ég hvar eða hvenær þetta er tekið upp... en live er það og það dugar.
3. Neil Young & Crazy Horse - Down By The River (Live At The Fillmore East 1970)
Ég get alveg sagt ykkur það strax að ef þið eruð ekki fyrir Neil Young gítarsóló þá getið þið alveg eins sleppt því að hlusta á þetta lag. Neil Young gítarsóló eru hins vegar nánast einu gítarsólóin sem ég meika yfirhöfuð svo ég fæ alveg gæsahúð og verki og þessar rúmu tólf mínútur fljúga hjá.
2. Johnny Cash - Folsom Prison Blues (Live At Folsom Prison 1968)
Hello, I'm Johnny Cash... úff þessi rödd! Besta opnunarlína lags ever?
1. Bob Dylan - Like A Rolling Stone (Live At The Free Trade Hall, Manchester 1966)
Sögulega auðvitað mjög merkilegur performans enda löngu orðið frægt þegar einn æstur áhorfandi hrópar "Judas!" í upphafi lagsins og allir klappa. Merkilegast er auðvitað að Dylan lætur þetta ekkert á sig fá heldur gjörsamlega hrækir laginu út úr sér af þvílíkum krafti. Rafmagnað!
5. Cheap Trick - I Want You To Want Me (Live At Budokan 1978)
Cheap Trick voru brjálæðislega vinsælir í Japan (eins og má heyra af skrækjunum!) og tóku þessa plötu upp í Budokan áður en þeir náðu vinsældum á heimsvísu. Platan varð svo megahittari og gerði þá að stjörnum... þeir hafa nú reyndar ekki enst vel með tímanum en mér finnst þetta lag brjálæðislega skemmtilegt.
4. Billie Holiday - Lover Man (Oh Where Can You Be?)
Ég hef verið að hlusta mjög mikið á Billie Holiday upp á síðkastið eftir langt hlé. Ég vel þetta lag nokkurnveginn af handahófi því úr nógu góðu er að velja hjá henni og ekki veit ég hvar eða hvenær þetta er tekið upp... en live er það og það dugar.
3. Neil Young & Crazy Horse - Down By The River (Live At The Fillmore East 1970)
Ég get alveg sagt ykkur það strax að ef þið eruð ekki fyrir Neil Young gítarsóló þá getið þið alveg eins sleppt því að hlusta á þetta lag. Neil Young gítarsóló eru hins vegar nánast einu gítarsólóin sem ég meika yfirhöfuð svo ég fæ alveg gæsahúð og verki og þessar rúmu tólf mínútur fljúga hjá.
2. Johnny Cash - Folsom Prison Blues (Live At Folsom Prison 1968)
Hello, I'm Johnny Cash... úff þessi rödd! Besta opnunarlína lags ever?
1. Bob Dylan - Like A Rolling Stone (Live At The Free Trade Hall, Manchester 1966)
Sögulega auðvitað mjög merkilegur performans enda löngu orðið frægt þegar einn æstur áhorfandi hrópar "Judas!" í upphafi lagsins og allir klappa. Merkilegast er auðvitað að Dylan lætur þetta ekkert á sig fá heldur gjörsamlega hrækir laginu út úr sér af þvílíkum krafti. Rafmagnað!
Friday, September 12, 2008
Topp 5 dúettar - Krissa
Golden oldie :)
Þetta er bara of fallegt!
Víjj föstudagshresst og skemmtilegt! :)
Þetta lag er svo fullkomið fyrir röddina í Johnny Cash. Og þegar Oldham bætist við í viðlaginu setur það algjörlega punktinn yfir i-ið!
Það er allt gott við þetta lag, ALLT!
Og sexy-time honourable mentions:
Þetta lag er náttúrulega bara ooof! Slísbollurinn í essinu sínu
Ég hlustaði e-n tíma á þetta lag nokkurn veginn á repeat í rútu milli Washington og New York fyrir nokkrum árum. og tókst samt ekki að fá nóg af því...það er bara æði æði ÆÐI!
Client feat. Carl Barât - Pornography
Án raddarinnar í Carl er þetta lag ekkert spes...en sem dúett - úff!
Friday, March 14, 2008
topp 5 köntrí - zvenni
Fyrir mér er köntrí bæði einfalt og flókið fyrirbæri. Það sem gerir það að sönnu köntríi er einfaldleiki þess, þessi einlæga og stundum barnslega tjáning sem kemur beint frá hjartanu. Samt sem áður eru yfirlýstir köntrí tónlistarmenn ekki alltaf að ná þessu þrátt fyrir heiðarlegar tilraunir, hatt, stígvél og spora. Stundum vantar beinlínis köntríið í köntríið.
Aftur á móti ná tónlistarmenn sem hafa annars litla sem enga tengingu við köntrí af og til að fanga þennan fíling hvort sem það er gert í gríni eða alvöru, af tilviljun eða ásetningi.
Eftirfarandi tónar eru tilraun eins manns til að fanga fimm dæmi um kjarna köntrís.
Dear Doctor - Rolling Stones
Oh help me, please doctor, I'm damaged
There's a pain where there once was a heart
It's sleepin, it's a beatin'
Can't ya please tear it out, and preserve it
Right there in that jar?
Hér tjáir Jagger af mikilli innlifun örvæntingu sveitta og skaðaða brúðgumans sem bíður stóru stundarinnar. Við fylgjum honum í gegnum vangaveltur, efasemdir, hjálparbeiðnir, ráðleggingar móður hans og loks lestur bréfsnifsins úr jakkavasanum.
Teenagers - The Funerals
Pimple face and evil eyes
Talking way too loud
Pushing me in the video store
Acting so horny
I am still afraid of teenagers
I will never be a man
Sögumaðurinn tjáir sinn innsta ótta og vonleysi. Allir hafa sinn djöful að draga og bólugrafnir táningar eru hans.
Muswell Hillbilly - Kinks
Cos I'm a Muswell Hillbilly boy,
But my heart lies in Old West Virginia,
Though my hills, they're not green,
I've seen them in my dreams,
Take me back to those Black Hills,
That I ain't never seen.
Ray Davies sýnir okkur að köntrí er einfaldlega hugarástand og Bretar geta líka verið sveitó.
I Hung My Head - Sting
I hung my head...
I hung my head...
I hung my head...
Johhny Cash kom auga á köntríið í þessu lagi. Þrátt fyrir afar Sting-lega umgjörð er það er stútfullt af köntrí og eiginlega eins og það hafi verið samið með Cash í huga. Stór plús fyrir Sting.
Girl from the North Country - Bob Dylan (með Johnny Cash)
Please see for me if her hair hangs long,
If it rolls and flows all down her breast.
Please see for me if her hair hangs long,
That's the way I remember her best.
Bob Dylan endurvinnur lag af eldri plötu og fær Johnny Cash til að raula það með sér. Einfalt og einlægt lag sem segir máski ekki mikla sögu en tjáir hug sögumanns til gamallar kærustu sem var einu sinni sú eina sanna.
Aftur á móti ná tónlistarmenn sem hafa annars litla sem enga tengingu við köntrí af og til að fanga þennan fíling hvort sem það er gert í gríni eða alvöru, af tilviljun eða ásetningi.
Eftirfarandi tónar eru tilraun eins manns til að fanga fimm dæmi um kjarna köntrís.
Dear Doctor - Rolling Stones
Oh help me, please doctor, I'm damaged
There's a pain where there once was a heart
It's sleepin, it's a beatin'
Can't ya please tear it out, and preserve it
Right there in that jar?
Hér tjáir Jagger af mikilli innlifun örvæntingu sveitta og skaðaða brúðgumans sem bíður stóru stundarinnar. Við fylgjum honum í gegnum vangaveltur, efasemdir, hjálparbeiðnir, ráðleggingar móður hans og loks lestur bréfsnifsins úr jakkavasanum.
Teenagers - The Funerals
Pimple face and evil eyes
Talking way too loud
Pushing me in the video store
Acting so horny
I am still afraid of teenagers
I will never be a man
Sögumaðurinn tjáir sinn innsta ótta og vonleysi. Allir hafa sinn djöful að draga og bólugrafnir táningar eru hans.
Muswell Hillbilly - Kinks
Cos I'm a Muswell Hillbilly boy,
But my heart lies in Old West Virginia,
Though my hills, they're not green,
I've seen them in my dreams,
Take me back to those Black Hills,
That I ain't never seen.
Ray Davies sýnir okkur að köntrí er einfaldlega hugarástand og Bretar geta líka verið sveitó.
I Hung My Head - Sting
I hung my head...
I hung my head...
I hung my head...
Johhny Cash kom auga á köntríið í þessu lagi. Þrátt fyrir afar Sting-lega umgjörð er það er stútfullt af köntrí og eiginlega eins og það hafi verið samið með Cash í huga. Stór plús fyrir Sting.
Girl from the North Country - Bob Dylan (með Johnny Cash)
Please see for me if her hair hangs long,
If it rolls and flows all down her breast.
Please see for me if her hair hangs long,
That's the way I remember her best.
Bob Dylan endurvinnur lag af eldri plötu og fær Johnny Cash til að raula það með sér. Einfalt og einlægt lag sem segir máski ekki mikla sögu en tjáir hug sögumanns til gamallar kærustu sem var einu sinni sú eina sanna.
Friday, March 7, 2008
Topp 5 comeback - Kristín Gróa
Það ber ekki að taka þennan lista of hátíðlega. Þetta eru frekar dæmi um kombökk en eiginlegur topplisti.
5. Fiona Apple - Extraordinary Machine (2005)
Fiona Apple lét aðdáendur sína bíða í sex ár á milli platna svo þegar þessi kom út þá var eftirvæntingin orðin mikil. Þessi langa bið og vandræði með plötufyrirtækið ollu því að fólk var farið að halda að stúlkan væri kannski búin að missa það en það reyndust óþarfa áhyggjur enda platan alveg frábær. Þetta er svona gott hæfileikastaðfestingakombakk.
Fiona Apple - Tymps (Sick In The Head Song)
4. Beck - Sea Change (2002)
Beck kom öllum í opna skjöldu þegar hann gaf út þessa ljúfu breakup plötu á eftir hinni skitsófrenísku Midnite Vultures. Þessi plata nær inn á listann því þetta var mikið Beck comeback fyrir mér persónulega. Ég hafði misst áhuga á því sem hann var að gera en eftir þetta lagði ég aftur við hlustir.
Beck - Lost Cause
3. King Crimson - Discipline (1981)
Þegar minnst er á King Crimson þá kemur platan In The Court Of The Crimson King ósjálfrátt fyrst upp í hugann. Þessi fyrsta plata sveitarinnar er almennt talin klassík en eftir því sem skipt var tíðar um hljómsveitarmiðlimi og progið fór meira úr böndunum þótti sífellt ólíklegra að King Crimson myndu gera stóra hluti. Eini fasti punkturinn í sveitinni, Robert Fripp, tók sig svo til í byrjun níunda áratugarins og stofnaði enn eina útgáfu af sveitinni sem gaf svo út hina bráðskemmtilegu Discipline sem er dálítið prog, dálítil nýbylgja og satt að segja dálítið Talking Heads-leg.
King Crimson - Elephant Talk
2. George Harrison - Cloud Nine (1987)
Eftir hina frábæru All Things Must Pass gaf George Harrison út nokkrar ansi misjafnar plötur og náði botninum með hinni arfaslöku Gone Troppo sem var algjört flopp. Eftir það gaf hann ekki út plötu í fimm ár en snéri svo aftur með Cloud Nine sem hann hafði unnið með félaga sínum Jeff Lynne. Poppuð, hress, skemmtileg og með einu fyndnasta plötucoveri sem ég man eftir! Vídjóið við lagið When We Was Fab er líka skylduáhorf...
George Harrison - When We Was Fab
1. Johnny Cash - American Recordings (1994)
Mér dettur ekki í hug svakalegra comeback en American Recordings plöturnar sem Johnny Cash tók upp með Rick Rubin. Hæfileikar Cash og frábært lagaval gerðu það að verkum að hann eignaðist skyndilega nýjan hlustendahóp sem hafði áður ekki áhuga á kántrítónlist. Hann gerði tökulögin algjörlega að sínum eigin og þetta Leonard Cohen lag er gott dæmi um það.
Johnny Cash - Bird On A Wire
5. Fiona Apple - Extraordinary Machine (2005)
Fiona Apple lét aðdáendur sína bíða í sex ár á milli platna svo þegar þessi kom út þá var eftirvæntingin orðin mikil. Þessi langa bið og vandræði með plötufyrirtækið ollu því að fólk var farið að halda að stúlkan væri kannski búin að missa það en það reyndust óþarfa áhyggjur enda platan alveg frábær. Þetta er svona gott hæfileikastaðfestingakombakk.
Fiona Apple - Tymps (Sick In The Head Song)
4. Beck - Sea Change (2002)
Beck kom öllum í opna skjöldu þegar hann gaf út þessa ljúfu breakup plötu á eftir hinni skitsófrenísku Midnite Vultures. Þessi plata nær inn á listann því þetta var mikið Beck comeback fyrir mér persónulega. Ég hafði misst áhuga á því sem hann var að gera en eftir þetta lagði ég aftur við hlustir.
Beck - Lost Cause
3. King Crimson - Discipline (1981)
Þegar minnst er á King Crimson þá kemur platan In The Court Of The Crimson King ósjálfrátt fyrst upp í hugann. Þessi fyrsta plata sveitarinnar er almennt talin klassík en eftir því sem skipt var tíðar um hljómsveitarmiðlimi og progið fór meira úr böndunum þótti sífellt ólíklegra að King Crimson myndu gera stóra hluti. Eini fasti punkturinn í sveitinni, Robert Fripp, tók sig svo til í byrjun níunda áratugarins og stofnaði enn eina útgáfu af sveitinni sem gaf svo út hina bráðskemmtilegu Discipline sem er dálítið prog, dálítil nýbylgja og satt að segja dálítið Talking Heads-leg.
King Crimson - Elephant Talk
2. George Harrison - Cloud Nine (1987)
Eftir hina frábæru All Things Must Pass gaf George Harrison út nokkrar ansi misjafnar plötur og náði botninum með hinni arfaslöku Gone Troppo sem var algjört flopp. Eftir það gaf hann ekki út plötu í fimm ár en snéri svo aftur með Cloud Nine sem hann hafði unnið með félaga sínum Jeff Lynne. Poppuð, hress, skemmtileg og með einu fyndnasta plötucoveri sem ég man eftir! Vídjóið við lagið When We Was Fab er líka skylduáhorf...
George Harrison - When We Was Fab
1. Johnny Cash - American Recordings (1994)
Mér dettur ekki í hug svakalegra comeback en American Recordings plöturnar sem Johnny Cash tók upp með Rick Rubin. Hæfileikar Cash og frábært lagaval gerðu það að verkum að hann eignaðist skyndilega nýjan hlustendahóp sem hafði áður ekki áhuga á kántrítónlist. Hann gerði tökulögin algjörlega að sínum eigin og þetta Leonard Cohen lag er gott dæmi um það.
Johnny Cash - Bird On A Wire
Subscribe to:
Posts (Atom)
